Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/2823 K.2023/2431

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat ve istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı bankanın genel kredi sözleşmesine (GKS) dayanarak müvekkili hakkında iki ayrı icra takibi başlattığını, GKS ve ekindeki taşıt rehin edilmesi ile ilgili sözleşmelerde davacının imzası olmadığı halde icra takibinin ısrarla devam ettirildiğini, Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesinde 2010/257 E. numarası verilen menfi tespit davasını açtıklarını, verilen kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiğini, buna rağmen davalı bankanın kamu görevlisi olan davacının maaşından kesinti yapmak sureti ile gerçekte olmayan alacağını tahsil etmek istediğini,

davalının başlattığı icra takipleri nedeni ile ekonomik zorluğa düşen davacının borç batağına sürüklendiğini, aile yaşamının bundan etkilendiğini ileri sürerek müvekkilince icra tehdidi altında ödenen 10.500,00 TL'nin istirdadına, 25.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, menfi tespit davasının davacı lehine sonuçlanıp kesinleşmesi üzerine davacının maaşından yapılan kesintilerden oluşan miktarın davacıya iade edildiğini, ödeme emri tebliğ edilip icra takibinin kesinleşmesine ve maaştan kesinti yapılmasına rağmen davacının bu işlemlere uzun süre sessiz kaldığını, davacının ekonomik zorluğa düşmesinin tek nedeninin maaşından yapılan kesinti olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen ilk Karar

Mahkemenin, 24.12.2015 tarih, 2012/182 E., 2015/830 K. sayılı kararı ile istirdat talebi yönünden davanın konusuz kaldığı, davalı tarafça haksız olarak yapılan icra takipleri sebebiyle davacının 23.990,71 TL maddi zararının olduğu, davalı bankanın haksız olarak yaptığı icra takibiyle davacıyı manevi olarak da zarara uğrattığı gerekçesiyle, istirdat talebi bakımından karar verilmesine yer olmadığına, 23.990,71 TL maddi tazminatın ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 17.04.2017 tarih, 2016/7692 E., 2017/3067 K. sayılı kararı ile "sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı ancak somut olayda manevi tazminat koşulları oluşmadığı halde manevi tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dosyanın mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen (İkinci) Karar

Mahkemenin, 26.01.2018 tarih, 2017/676 E., 2018/101 K. sayılı kararı sayılı kararı ile istirdat ve maddi tazminat taleplerine ilişkin olarak daha önceden verilen kararın bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği gerekçesiyle bu talepler bakımından karar verilmesine yer olmadığına ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarih, 2018/1934 E., 2019/5476 K. sayılı kararı ile "sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı ancak Mahkemece istirdat ve maddi tazminat talebi bakımından bozma dışında kalıp kesinleştiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de önceki karar bozularak ortadan kaldırıldığı gibi davacının bozma dışında kalan taleplerinin maddi anlamda kesinleşmiş olsa da şekli bakımdan kesinleşmiş olduğu, bu nedenle bu talepler bakımından yeniden karar verilmemesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dosyanın mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istirdat talebi bakımından karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 23.990,71 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının müvekkili tarafından başlatılan icra takibine süresi içerisinde itiraz etmediği bu nedenle takibin kesinleştiğini, takibin kesinleşmesi üzerine müvekkilinin yasal haklarını kullandığını, davacının hiç bir icra baskısı altında olmadan müvekkiline ödeme yaptığını, yasal haklarını kullanan müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığı halde davacı lehine maddi tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, istirdat ve maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesinin yedinci fıkrası

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,