Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2827 K.2023/2509

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükkerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.04.2021 tarihli ve 2020/13048 Esas, 2021/11156 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanması hususunda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına ve sanığın müsnet suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Bu karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yeniden yargılama yapılarak sanık hakkında 14.12.2021 tarihli karar ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay , Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunana sanığın 12.11.2015 günü ceza evinden firar ettiğine ilişkindir. 2. Ceza evi idaresince düzenlenen firar tutanağı ve vukuat raporu dosyada mevcuttur. 3. Sanık savunmasında ailevi sebepler nedeniyle ceza evinden kaçmak zorunda kaldığını, yakalanarak cezaevine konulduğunu beyan ederek suçlamayı ikrar etmiştir.

IV.GEREKÇE

A. Mahkemece sanık hakkında yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığı belirtilerek 5237 sayılı Kanun'un 50 nci 51 inci 62 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmama gerekçesi yeterli görüldüğünden sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

C. Sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken, uygulanan Kanun maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi olarak hatalı gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümü (C) bendinde açıklanan nedenlerle Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/590 Esas, 2021/771 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılan paragrafta yer alan "...CMK. 283. maddesi gereğince..." şeklindeki ibarenin çıkartılması, yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca" şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,