Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3591 K.2023/6465

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma nedeniyle açılan maddi manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili, duruşma istemi olmaksızın davacı vekili ve ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; duruşma için belirlenen 10.10.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacılar vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

1.Mahkemece hüküm altına alınan ve davalı vekili tarafından temyiz edilen asıl davada temyize konu edilen miktar davacılar lehine ayrı ayrı 1.000,00 TL'den toplam 2.000,00 TL, birleşen davada davacılar lehine ayrı ayrı 40.00,00 TL ve 60.000,00 TL olup, asıl ve birleşen davaların birlikte görülmekle beraber esasen bağımsızlıklarını korudukları gözetildiğinde, temyize konu miktarların asıl ve birleşen davada karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davaya ihbar olunan sıfatıyla katılan ... vekili tarafından Mahkemece verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulmuş ise de, ihbar olunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 61 incı ve devamı maddeleri uyarınca yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olup, tek başına temyiz etme yetkisi bulunmadığından, ihbar olunan İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

3.Davacılar vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; İlk Derece Mahkemesince birleşen davada davacılar lehine ayrı ayrı olmak üzere 40.000,00 TL ve 60.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, işbu karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmamış, davalı vekilinin istinaf istemine de Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş olmakla; 6100 sayılı Kanun'da İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf kanun yolu atlanarak temyiz edilmesine imkan tanınmadığına göre, birleşen davaya yönelik istinaf isteminde bulunmayan davacıların Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı sonrası kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından davacılar vekilinin temyiz dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.