Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3856 K.2024/396

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2002/27027 tescil numaralı markayı 19, 37 ve 39 uncu sınıftaki ürün ve hizmetler yönünden dava tarihinden geriye doğru son 5 yıldan bu yana 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 9 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ciddi bir şekilde kullanmadığını, kaldı ki bu sınıflar yönünden son 5 yıldır kullanmama ile ilgili olarak yasa değişikliği, savaş,

ambargo gibi haklı bir nedenin de mevcut olmadığını ileri sürerek dava konusu markanın belirtilen sınıflardaki ürün ve hizmetler yönünden 6769 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ve 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaleti ile 9 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince iptaline ve sicilinden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde.

6769 Sayılı Kanun'un 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe girdiğini, anılan Kanunun 9 uncu maddesi uyarınca 5 yıl kesintisiz kullanmama halinde markanın iptaline karar verilebileceğini, müvekkilinin dava konusu Akpet markasını tescil ettirdiği tarihte yürürlükte bulunan 556 sayılı Markanın Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 14' üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, kanunların geriye yürümezliği ilkesi gereğince 10 Ocak 2017 tarihinde yürürlüğe giren kanunun geriye yürümeyeceğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini,

ayrıca davacının markanın tescil edildiği tüm hizmetler için iptal davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını, asıl davacının Akpet markasını müvekkilinden izin almaksızın 10 yıl süreyle kullandığını, haksız kullanım bedeli için davacı aleyhine dava açtıklarını, davanın kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 2002 yılında tescil ettirdiği "AKPET" markasını tescilli olduğu mal ve hizmetler üzerinde tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde ve dava tarihine kadar ciddi ve etkin bir şekilde kullanıldığını kanıtlayamadığı, davalının fatura ve iş evrakında "AK PETROL" ibaresinin kullanıldığı, "AKPET" markasının yalnızca kaşe üzerinde kullanıldığının tespit edildiği, bu kullanımın markanın kullanıldığını kanıtlamaya yeterli olmadığı,

bu nedenle davalı tarafça markanın tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde ve dava tarihine kadar geçen süre içinde kullanıldığını kanıtlayamadığı, davacının davalıya ait markanın kullanılmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmesini kendi faaliyet alanı dışında kalan mal ve hizmetler için de talep etmekte hukuki yararı bulunduğu, bu nedenle bilirkişilerin yalnızca 37 nci sınıfta yer alan "Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu)." hizmetler için iptal davası açılabileceğine dair görüşlerine itibar edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava iptal davası olduğu halde mahkemenin geriye dönük bir iptal kararı verdiğini ancak bu kararın bu nedenle hatalı olduğunu,bilirkişi raporunda “ yalnızca 37 ' nci sınıfta yer alan "kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu)." hizmetler için iptal davası açılabileceğine” dair bir görüş yer almasına rağmen tüm emtia ve hizmetler yönünden karar verilmesinin hukuka uygun olmadığını, diğer hizmetler yönünden davacının hukuki menfaati bulunmadığı halde iptaline karar verilmesinin hukuka uygun olmadığını, bu nedenle bozulmasını,

mahkemenin henüz yürürlüğe girmeyen 6769 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesine göre hüküm verdiğini, bu kararın bu nedenle de hatalı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kullanmama sebebiyle iptal davalarında ispat külfeti davalı tarafta olduğu, dava konusu markanın ciddi bir şekilde kullanıldığını ispat etmesi gerektiği, davalı tarafça dosyaya sunulan delillerin değerlendirilmesinde "Akpet" ibaresinin sadece kaşede yer aldığı, bu hususun evrakların üzerinde eskiden beri kullanıldığı hususunun kanıtlamaya yeterli olmadığı kanaatine varıldığı,

öte yandan bir kısım basılı evraklarda "Akpet" ibaresi markasal olarak yer almakta ise de, söz konusu belgelerde ve davalı antetli kağıtlarda herhangi bir tarihin yer almadığı dolayısıyla sunulan bu delillerin de kullanımı ispata yeterli olmadığı kanaatine varıldığı, bilirkişi raporunda sadece 37 nci sınıfta yer alan “Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu)” hizmetler bakımından iptalinin mümkün olduğu,

diğer alt sınıflar ile 39'uncu sınıf için hükümsüzlük şartlarının bulunmadığı yolunda görüş bildirilmiş ise de, davacının kendi faaliyet alanı dışında kalan mal ve hizmetler bakımından da iptal talebinde bulunmakta hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle mahkemece bu yönden bilirkişi raporuna itibar edilmemesi usul ve yasaya uygun olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kullanmama nedenine dayalı markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 9 ve 26 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan ebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,