Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/6008 K.2022/6784

Taraflar arasında görülen davada Kozaklı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2020 tarih ve 2017/186 E. - 2020/83 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin ayrı ayrı esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce verilen 25.05.2022 tarih ve 2022/1202 E. - 2022/1200 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl ve birleşen dava icra takibine konu edilen 50.000,00 TL bedelli bono ile 4.100 USD bedelli bono nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-a maddesiyle, Bölge Adliye Mahkemelerince verilen ve miktar veya değeri 40.000,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin olarak verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu miktar, karar tarihi olan 25/05/2022 tarihi itibariyle 107.090,00 TL’dir.

Asıl dava değeri 64.820,00 TL, birleşen dava değeri 54.204,72 TL olup yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.