Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/6448 K.2024/3276

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün tespiti, meni, refi, maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekili istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “Çayyolu Haber Dergisi” isimli dergi/gazeteyi çıkarmaya başlayarak “Çayyolu” ve “Çayyolu Haber” markalarının tescil edilmiş olduğunu, davalıya ait olan ve aylık yayınlanan "Çayyolu Haber Bülteni" adlı dergide ve "www.cayyoluhaberbulteni.com" ve "www.cayyolum.com" adreslerinde müvekkiline ait koruma altına alınan “Çayyolu” ismini haksız yere kullanarak marka hakkını ihlal ettiğini ve durumdan ciddi anlamda kazanç elde ettiğini,

davalının müvekkiline ait “Çayyolu” markasını kullanarak reklam topladığını ve müvekkilin reklam sözleşmelerini engellediğini ileri sürerek davacı adına tescil edilmiş olan “Çayyolu” ve “Çayyolu Haber” markalarının izinsiz ve haksız kullanımdan meydana gelen marka hakkının tecavüzünün tespitine, tecavüzün önlenmesine ve etkilerinin ortadan kaldırılması ile birlikte marka hakkının tecavüzünden kaynaklanan şimdilik 1.000,00 TL yoksun kalınan kazanca ilişkin maddi tazminat ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 01.01.2001 tarihinde yayın hayatına başlayan “Çayyolu Haber Bülteni” adlı süreli yayını günümüze kadar çıkarmaya devam ettiğini, her ayın ilk günü basılan ve ücretsiz olarak dağıtılan derginin gelir kaynağının reklam verenlerden elde edilen gelirler olduğunu, Çayyolu Haber’in müvekkili ismi ile beraber anıldığını, bunun sonucunda müvekkilinin gelir elde etmeye başladığını, müvekkilinin dergisinden ulusal çapta yayın yapan gazete ve dergilerin alıntılar yaptığını, “Çayyolu” ve “Çayyolu Haber” markalarını davacının sicile tescil ettirdiğini,

bu haksız tescili müvekkilinin kendisine gönderilen ihtarnameyle öğrenmesi üzerine markaların sicilden terkinini talep ettiklerini, davacının söz konusu markaların tescilini almadan önce de müvekkili tarafından aktif olarak kullanıldığını bildiğini bu nedenle müvekkilinin davacıya maddi zarar verdiği savının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tescilli markalarına karşın, davalının “Çayyolu” ibaresine ilişkin kullanımlarının yüksek oranda benzer bulunduğu, tarafların verdiği hizmetlerin bu yönüyle aynı/benzer olduğu, bu durumun ortalama tüketici nezdinde iltibas yaratacağı, bu iltibasın ise 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 61 inci maddesi anlamında değerlendirilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı eyleminin davacının 2010/66579 numarası ile tescilli markasına tecavüz olduğunun tespitine, tecavüzün önlenmesine, etkilerinin ortadan kaldırılmasına, 1.000,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davalıya gönderilen ihtarnamenin ulaştığı tarih olan 11.11.2014 tarihinden itibaren güncel tarihe kadar hesaplanacak maddi tazminat talep edildiğini ancak yargılamanın 2015 yılından bu yana devam etmekte olup davalının bu süre zarfında marka tecavüzüne devam ettiğini, 2018 yılı Aralık ayı da dahil olmak üzere her ay derginin basımını ve dağıtımını sağladığını, buradan gelir elde ettiğini,

bilirkişi incelemesinden önce Aralık 2018'e kadar olan tüm dergiler (davacı ve davalıya ait her iki dergi de) dosyaya doğru hesaplama yapılması açısından sunulduğunu, talep ihtarname tarihi olan 11.11.2014 ile son derginin basıldığı tarih olan Aralık 2018 arasındaki tüm dergilerin hesaba dahil edilmesinin talep edildiğini, tüm bu hususlara rağmen dosya bilirkişiye gönderilirken Aralık 2014- Aralık 2018 arasında hesaplama yapılması gerektiği yönünde açıklama yapılmadığını, bilirkişinin de 11.11.2014-01.06.2015 tarihleri arası hesaplama yaptığını,

hükmedilen manevi tazminatın verdiği emek ve mesainin karşılığı olmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya ait markaların haksız tescil edildiğini, müvekkilinin 01.01.2001 tarihinde yayın hayatına başlayan ‘ÇAYYOLU HABER BÜLTENİ’ adlı süreli yayını günümüze kadar çıkarmaya devam ettiğini, davacının dergisinin müvekkilinin dergisinden 10 yıl sonra yayın hayatına başladığını, davacının müvekkilin dergisini bilmemesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin markasının davacının markasıyla iltibas yaratmayacağını, yerel mahkemenin gerekçeli kararı çelişkili olup müvekkilinin davacının markasına tecavüz ettiğine yönelik tespitin hukuka aykırı olduğunu, "Çayyolu Haber" ibaresinin ayırt edici,

esaslı unsur olmadığını, bulundukları sınıf için hizmetin kendisini nitelediğinden kimsenin tekeline verilemeyecek nitelikte olduğunu, taraf dergilerinin bıraktığı etkinin açıkça farklı olduğunu, yerel mahkemece hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar hukuka aykırı olup ayrıca taleple bağlılık ilkesine aykırı karar verildiğini, müvekkilinin mahkeme dosyasına sunmuş olduğu şirket defter ve kayıtları göz önünde bulundurulduğunda söz konusu dergiden herhangi bir kazanç sağlamadığının açık bir şekilde görüldüğünü belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda aylık yayınlanan "Çayyolu Haber Bülteni" adlı dergide ve "www.cayyoluhaberbulteni.com" ve "www.cayyolum.com" adreslerinde davacının koruma altına bulunan “Çayyolu” isminin haksız yere kullanıldığının iddia edildiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2016/11382 E., 2018/3555 K. ve 15.05.2018 tarihli ilamında da bu derginin davacının markasından önce yayınlanıp kullanıldığının belirlenmiş olmasına göre, davacının adına sonradan tescil ettirdiği aynı ibareli markaya dayalı olarak dava konusu kullanımına karşı çıkamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle: davalının istinaf sebepleri ile alakası olmayan nedenlerle istinaf incelemesinde davanın reddine karar verilmesi ve bu sebeple ilgili karardaki vekalet ücretine hükmedilmesi yönünden verilen kararın hatalı olduğunu, kararda gerekçe gösterilen Yargıtay kararı incelendiğinde davalının hak sahipliği ile ilgili bir karar bulunmadığının görüleceğini, davalının kullanım hakkının... isimli şahısta olduğu gerekçesi kendisi tarafından açıldan davada kesinleşmiş bir ret kararı aldığını, dava dışı...'un marka kullanım hakkını kendiliğinden,

sessiz sedasız ve hiçbir yasal belgesi olmadan sırf kocası olduğu için davalıya devretmiş olduğunun kabulünün mümkün olmadığını, davalının müvekkilimden daha önce bir hak sahipliği olmadığına dair kesinleşmiş yargı kararı bulunduğunu, somut davanın .... ile bir bağlantısı bulunmadığını, davalının 15.02.2013 tarihinden önce bir kullanımın olmadığını, müvekkilinin dava konusu markayı Ocak 2010 ile yayına çıkan ilk dergisi ile kullanmaya başlayarak devamında marka hakkını almasına rağmen davalının marka kullanımına 15.02.2013 tarihinde başladığını,

müvekkilinin davalıya nazaran eskiye dönük kullanımının açık olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, markaya tecavüzün tespiti, meni, refi, maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 61 ve 62 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,