Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1466 K.2023/4580

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 15.11.1999 tarihinde Yurtbank A.Ş. aracılığıyla Yurt Security Off Shore Bank Ltd.'ye 9.437,77 TL yatırdığını, vade sonu olan 21.02.2000 tarihinde mevduatın 11.608,46 TL'ye, dava tarihi itibarıyla 69.019,45 TL'ye ulaştığını, anapara ve faizinin bugüne kadar ödenmediğini, Yurtbank ile Yurt Security Off Shore Bank Ltd.'nin organik bağının bulunduğunu, Yurtbank A.Ş. yöneticilerinin off shore bankasını vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm giydiklerini, ING Bank A.Ş.'nin de külli halef sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek 69.019,45 TL'nin davalıdan tahsiline, 11.608,46 TL'sine dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili ve fer'i müdahiller vekilleri; zamanaşımı ve esastan davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı iledavanın kısmen kabulü ile 9.437,78 TL asıl alacak, 48.420,21 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 57.857,99 TL'nin, asıl alacağın dava tarihinden avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 24.11.2022 tarihli ve 2019/2803 E., 2022/8304K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının zamanaşımı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı banka vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1.Davacı vekili vekili; bozma gerekçesinin hatalı olduğunu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu kararında sadece "zamanaşamı başlangıcının tespitine" yönelik değerlendirme yapıldığını, banka yöneticilerinin suç teşkil eden eylemleri nedeniyle uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğini, haksız fiilden kaynaklanan tazminat davasında, ceza dava zamanaşımı süresi dolmaksızın, hukuk davasının zamanaşımına uğramayacağını, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/102 E., 2005/100 K. sayılı kararında sanıkların mudilere karşı " bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık" suçunu işlediklerinin kabul edildiğini,

bu bağlamda tazminat davasına konu haksız fiilin aynı zamanda suç teşkil ettiği, ceza mahkemesi mahkumiyet kararının hukuk hakimini bağladığı, haksız fiil nedeniyle tazminat davasında uzamış ceza zamanaşımının dikkate alınması gerektiği dikkate alındığında Dairenin zamanaşımı yönünden değerlendirmesinin hatalı olduğunu, işbu davanın uzamış ceza zamanaşımına tabi olması nedeniyle zamanaşımına uğramadığını ileri sürerek Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı banka vekili, müvekkili Bankanın malen sorumlu kişi olup ceza zamanaşımının müvekkili Bankaya uygulanması mümkün olmadığından karar içeriğinde ceza zamanaşımına ilişkin değerlendirme yapılmasının somut olaya uygun olmadığını, Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı içeriğinde tartışılıp nihai karar verilmiş olmasına rağmen bozma ilamı içeriğinde zamanaşımının durmasına ilişkin hususun tekrar incelenmiş olması hatalı olup bozma ilamı gerekçesinden zamanaşımının durmasına ilişkin kısmın çıkartılması gerektiğinden bozma ilamının gerekçe yönünden düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, alacağın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı banka vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekili ve davalı banka vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı bankadan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,