Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1692 K.2024/4938

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'nın 2018/106711 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin "..." ibareli markalarını mesnet göstererek başvuruya yaptığı itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu markaların benzer bulunduğunu ve karıştırılma ihtimali olduğunu, davalı markasının tescili halinde müvekkilinin markalarının itibarının zarara uğrayacağını, davalının sebepsiz zenginleşmesine yol açacağını, sonuçta haksız rekabetin vukuu bulacağını,

müvekkilinin "..." markasının yüksek ayırt ediciliği bulunduğunu ve uzun yıllardır kullanılması ile tanınmış olduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 2019-M-7756 sayılı YİDK kararının iptaline ve 2018/106711 sayılı "..." markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; davacının itirazının Kurum tarafından reddedildiğini, ancak sonrasında Puma markasına dayanılarak yapılan başka bir itiraz sonucunda itirazın kabul edilerek başvurunun reddine karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, davacıya ait markaların esas unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğu, dava konusu markanın esas unsurunu ise "PARS" ibaresi ile bu ibareye atıfta bulunan hayvan figürünün oluşturduğu, "..." ibaresinin markasal olarak arka planda konumlandırıldığı, bu nedenle tali nitelikte bulunduğu, "..." ibaresinin tıp dilinde bir ilacın ağızdan alınacağını belirten terim olduğu, "PARS" ibaresinin yırtıcı bir hayvan türünü çağrıştırdığı,

bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların somut olayda gerçekleşmediği, davacının markalarının tanınmış olduğunu ispatlayamadığı, davalı şahsın kötü niyetle hareket ettiğini gösterir somut delil sunulmadığı, dava konusu marka başvurusunun müddet durumda bulunduğu, bu nedenle markanın hükümsüzlüğü istemi bakımından dava konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verildiği gerekçesiyle davanın reddine, hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin dava konusu markanın müddet durumunda olması gerekçesi ile hükümsüzlük istemine ilişkin verdiği karar vermeye yer olmadığı kararı doğrultusunda yargılama giderinin müvekkili üzerinde bırakıldığını, oysa mahkemenin davanın açıldığı tarihteki şartları değerlendirmesi ve yargılama giderlerine dava tarihindeki haklılık /haksızlık durumuna göre karar vermesi gerekirken sonradan gelişen vakıalar doğrultusunda karar verdiğini, “...” markasının tanınmış marka olmasının dikkate alınmadığını, bu markanın TURQUALITY kapsamında olduğunu,

dava konusu "..." markası ile müvekkiline ait ... ibareli markalar arasında işitsel, görsel, anlamsal benzerlik bulunduğunu belirterek yerel mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, zira başvuruda öne çıkarılan ibarenin "PARS" ibaresi olduğu ve bu itibarla başvurunun asli unsurunun bu ibareden oluştuğu, başvuruda yer verilen şekil unsuru ile de bu ibareye vurgu yapıldığı,

buna göre başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, davacı markasının tanınmışlığının ispat edilemediği, marka işaretleri arasında benzerlik görülmediğinden tanınmışlığın sonuca etkili de olmadığı, marka hükümsüzlüğü istemi yönünden de davacı dava tarihi itibariyle haksız olduğundan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasında da bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının "..." markası ile davacının itirazına mesnet "..." markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunup bulunmadığı, davacı markasının tanınmış olup olmadığı ve davalının kötü niyetli başvuru yapıp yapmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,