Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1718 K.2024/5131

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, men'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekilil şirketin İzmir-Karabağlar'da üç ayrı işyerinde düğün salonu işletmeciliği yaptığını, davalı tarafça Karabağlar semtinde ...Nikah Salonu’nun bahçesinde ve kapalı alanında cüzi miktarla düğün organizasyonu gerçekleştirdiğini, düğün salonu işletme ruhsatı bulunmadığı gibi davalının yetkili merciden düğün salonu işletme ruhsatı alınması için izin de almadığını, yapı kullanma izin belgesinin de bulunmadığını, davalının piyasanın çok altında düğün organizasyonu yapması nedeniyle davacı şirkete ait düğün salonlarında yapılması planlanan düğünlerin iptal edildiğini,

müvekkilinin ekonomik durumunun etkilendiğini, davalının bahse konu alanda düğün organizasyonu gerçekleştirmesinin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetin tespitine, men'ine, kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Uzundere Rekreasyon Alanı Projesi içerisinde yer alan bölümlerden ...Nikah Salonu’nun 2013 yılı içinde nikah törenleri ve diğer organizasyonlar için hizmete açıldığını, söz konusu salonun düğün salonu olarak kullanmasına imkân veren Yapı Kullanma İzin Belgesinin bulunduğunu, Belediye Meclisinin 10.10.2014 tarihli ve 133/2014 sayılı kararı ile kabul edilen 2015 yılı bütçesi ekinde yer alan tarife cetvelindeki ücretler üzerinden salonun tahsis edildiğini, söz konusu salonda herhangi bir ticari faaliyet bulunmadığından salonun işyeri açma ve çalışma ruhsatının olmadığını, dava dilekçesinde iddia edildiği gibi bahsekonu salonda Belediye tarafından düğün yapılmadığını, sadece salon tahsis işlemi yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu tesisin yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesine göre alanın, kafeterya, lokanta, nikah ve düğün salonu için düzenlendiği, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun (5393 sayılı Kanun) 14 üncü maddesine göre, nikah hizmetlerin yapılması ve yaptırılmasının belediye hizmetleri arasında yer aldığı ve Evlendirme Yönetmeliğinin 26 ncı maddesine göre de evlenme törenlerinin ilgili makamlarca bu iş için tahsis edilmiş olan resmi salon veya yerlerde yapılması gerektiği,

Belediye Meclisinin 10.10.2014 tarihli ve 133/2014 sayılı kararı 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 97 nci maddesi gereği belirlenen tarife cetvelindeki ücretler üzerinden talepte bulunan vatandaşlara söz konusu salonun tahsis edildiği, bahsi geçen salonda davalı Belediyece düğün organizasyonu gerçekleştirilmediği gibi davalı Belediyece söz konusu salonun ticari bir faaliyet için kullanılmadığı, bu nedenle haksız rekabetin söz konusu olmadığı,

davacı tarafından davalı aleyhine idare mahkemesinde İzmir ili Karabağlar İlçesi Uzundere Rekrasyon alanında bulunan ...Nikah Salonuna ait 08.06.2015 tarihli 5941 (183) belge no.lu yapı kullanma izin belgesindeki "düğün salonu" ibaresinin iptali istemiyle açılan davanın reddine karar verildiği ve bu kararın istinaftan geçerek kesinleştiği hususları dikkate alındığında davalı Belediyenin haksız rekabet oluşturacak bir eyleminin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yapı kullanma izin belgesinin usul ve yasaya aykırı tanzim edildiğini, Maliye Hazinesi tarafından davalıya tahsis edilen Uzundere Rekreasyon alanı imar planında davalı tarafından değişiklik yapılamayacağını, yapı kullanma izin belgesine "düğün salonu" ibaresi eklenen alanın ticaret alanında olmadığını, 5393 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesine göre belediyenin görev ve sorumlulukları arasında düğün salonu işletmeciliği veya düğün organizasyonu yapılmasının sayılmadığını, ancak dosyaya sunulan düğün fotoğrafları,

CD ve tanık beyanlarına göre bahse konu alanda davalının nikah merasimi dışında görev ve sorumluluğunda olmamasına rağmen düğün organizasyonu yaptığı, meclis kararında düğün salonu işletmeciliği veya düğün organizasyonu yapılması yönünde bir karar alınmadığı gibi ekinde yer alan ücret tarifesinin nikah salonunda yapılması planlanan nikah merasimine ilişkin olduğunu, düğün salonu işletmeciliği veya düğün organizasyonu için alınması planlanan bir tarife cetveli bulunmadığını, davalının ...Nikah Salonu’nun kapalı ve açık alanlarında düğün organizasyonu yaptığının dosyaya sunulan delillerle sabit olduğunu,

davalının idari izinleri almaması ve piyasa şartından aşağıda düğün organizasyonu yaptırmasının haksız rekabet oluşturduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davada ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacının iddiasının, haksız fiil temeline dayanması nedeniyle her türlü delille ispatlanmasının mümkün olduğu,

yargılama sırasında dinlenen davacı nezdinde çalışan tanıklar tarafından davalıya ait salonda belediye tarafından düğün organizasyonu yapıldığını beyan edilmesine karşın davalı tarafından, yapı kullanım belgesi ile salonun ilgili mevzuat çerçevesinde talep üzerine vatandaşlara nikah ve diğer organizasyonlar için kiraya verildiğini gösterir meclis kararı ve sadece salon ücretini içerir tarifenin ibraz edildiği, söz konusu yapı kulanım izin belgesindeki düğün salonu ibaresinin iptali sitemi ile davacı tarafından açılan davanın idari yargıda yapılan yargılaması neticesinde davanın reddine karar verildiği,

kararın kesinleştiği, bilirkişi raporunda davalı belediyenin iş şartlarına aykırılık niteliğinde haksız rekabet oluşturulacak bir eyleminin bulunmadığının belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, haksız rekabet olgusunun davacı tarafından ispat edilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; delillerinin değerlendirilmediğini, bahse konu salonda muhtelif tarihlerde kına gecesi, düğün organizasyonları yapıldığına dair dosyaya CD ve fotoğrafların sunulduğunu, davalının bu alanda piyasanın altındaki bir tutarla düğün organizasyoları gerçekleştirdiği hususunun bu delillerle ispatlanmış olduğunu, bu delillerinin ve yine tanık beyanlarının neden dikkate alınmadığının gerekçeli kararda açıklanmadığını, bilirkişi raporunda da salonda düğün organizasyonları gerçekleştirildiği tespitine yer verildiğini, hükme esas alınmasına rağmen bu tespitin dikkate alınmadığını,

neden dikkate alınmadığının gerekçelendirilmediğini, 5393 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesinde belediyenin görev ve sorumlulukları arasında düğün salonu işletmeciliği veya düğün organizasyonu yapılması-yaptırılmasının sayılmadığını, Evlendirme Yönetmeliğinde nikah işlemlerine dair düzenlemeye yer verildiğini, nikah işlemleri ile düğünün aynı olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, haksız rekabetin tespiti ve men'i talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54 vd maddeleri.

3. 5393 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,