Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2059 K.2024/4668

Taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde.

28.01.2012 tarihinde Ankara ili, Elmadağ ilçesindeki tren istasyonunda müvekkili ...'a yük vagonunun TCDD personelinin kusuru neticesinde çarpması sonucunda olay tarihinde 10 yaşında olan müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığını, sürekli iş göremezlik halinin meydana geldiğini, müvekkilinin tedavisinin halen devam ettiğini ileri sürerek, müvekkili ... için 20.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL ve ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.01.2012 tarihinden itibarin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkillerine verilmesine,

müvekkili Ömer Faruk'un uyuşmazlığa konu kaza nedeni ile meydana gelen sürekli iş göremezliği nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 28.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.09.2020 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talep edilen maddi tazminat miktarını 108.491,63 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazlarının bulunduğunu, söz konusu personel müvekkili şirket bünyesinde değil TCDD Taşımacılık A.Ş. bünyesinde çalıştığından işbu davada söz konusu şahsın kusuru var ise müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, demiryoluna girilmesi neticesinde elim kazanın vukuu bulmasına sebebiyet verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. İhbar olunan vekili cevap dilekçesinde; olayın meydana geldiği tarihte TCDD Taşımacılık A.Ş.'nin fiilen ve hukuken mevcut olmadığını, ayrıca zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın idari yargı yerinde görülebileceğini, olayda tüm kusurun ...'a ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 28.01.2012 tarihinde gerçekleşen kaza neticesinde davacılardan ...'ın yaralandığı, işgöremezlik durumunun meydana geldiği, davalı Kurumun husumete yönelik itirazlarının Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 24.01.2019 tarihli 2018/3498 E, 2019/717 K. sayılı ilamı göz önüne alındığında isabetsiz olduğu, olayın meydana geldiği tarihte taşıma sözleşmesinin tarafının TCDD İşletmesi olduğu,

davacının ebeveynlerin çocuklarının korunması ve gözetim yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmemeleri nedeniyle kusurlu oldukları, ayrıca çocukları davacı ...'ın da olayın gerçekleşmesinde asli kusurlu olduğu, davalı işletmenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 71 inci maddesi gereğince tehlike arzeden faaliyet nedeniyle kusursuz sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 108.491,63 TL'lik maddi tazminatın ve 10.000,00 TL'lik manevi tazminatın 28.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı ...'a velayeten ... ve ...'a ödenmesine,

3.000,00'er TL manevi tazminatın 28.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı ... ve ...'a ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın TCDD Taşımacılık A.Ş.'ye yöneltilmesi gerektiğini, 28.01.2012 kaza tarihinin üzerinden zaman aşımının dolduğunu, zarar görenin ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, müvekkili idareye atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını, hükmedilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taşıma sözleşmesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Kanun'un 71 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,