Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2731 K.2024/5258

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti, tecavüzün men’i ve bu tecavüzün giderilmesi ve marka hakkına tecavüz fiilinin durdurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin dünya çapında tanınan firmalar olduğunu ve markalarının Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde tescilli olduğunu, müvekkilleri markalarının Paris Sözleşmesinin 1. mükerrer 6 ncı maddesi anlamında tanınmış marka olduğunu, T.C.

Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Erenköy Tasfiye İşletme Müdürlüğü memurlarınca 3 nolu kaçak eşya ambarında 2012/2408 defter numarasına kayıtlı, 9230 adet "Chanel" marka güneş gözlüğü, 6412 adet "Louis Vuitton" marka güneş gözlüğü, 820 adet "Burberry" marka güneş gözlüğünün tasfiyelik hale geldiğinin taraflarına bildirildiğini, yapılan araştırmada bu ürünlerin davalıya ait olduğunu, ürünlerin İstanbul Gümrük Baş Müdürlüğünün 10.06.2011 tarih ve 51351 sayılı yazıları ile teslim alındığını ve kaçak eşya defterinin 2408 sırasına kayıt edildiğini, davalı eylemlerinin müvekkil markalarına tecavüz teşkil ettiğini,

davalıya ait gümrükte yakalanan ürünlerin, müvekkillerinin faaliyet gösterdiği alana girdiğini, davalının eylemlerinin 5883 sayılı Marka KHK’da değişiklik yapılmasına dair kanun kapsamında suç oluşturduğunu ve aynı zamanda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 56 ncı maddesi ve devamı gereğince haksız rekabet teşkil ettiğini, davalı tarafın kullanımları sonucu müvekkili şirketlerinin maddi manevi zarara uğradığını iddia ederek, marka hakkına tecavüzün tespitini, tecavüz fiilinin men’i ve bu tecavüzün giderilmesi ve marka hakkına tecavüz fiilinin durdurulmasını ve verilecek hüküm özetinin ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin eşya sahibi olmadığını, olayla ilgili olarak İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/212 E. sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan dava dosyası incelendiği takdirde, iddianame ve İstanbul Emniyet Müdürlüğü fezlekesi uyarınca birçok operasyon gerçekleştirildiğini, bu operasyon ile birçok ürüne el konulduğunu, mahkeme nezdinde görülen dava konusu gözlük cinsi eşyanın kendisine ait olmadığının, iddianame, tutanaklar ve asıl eşya sahibinin beyanları incelendiğinde ortaya çıkacağını,

İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/212 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama konusu olayda da belirtildiği üzere, ...isimli şahsın köylüsü olduğunu, ilgili şahıs ile ticari ilişkisi olmadığını, kendisine ait işyerine sadece emanet olarak 2-3 koli bırakılacağını ve mallarla alakası olmadığını, bu hususun araç şoförlerinin ifadeleri ile de doğrulandığını, kendi işyerinin hırdavat ve oto yedek parça ile iştigal eden bir dükkan olduğunu, kamyonet üzerindeki malların hiç indirilmediğini ve gözlük cinsi ürünlerle hiçbir ilgisinin olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şüpheli ve diğer beyanlara göre dava konusu ürünlerin bulunduğu kamyonetin davalının iş yerine yanaştığı sırada yakalanıp kamyonete ve eşyalara el konulduğu, bu dosyadaki (Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2011/882 E. sayılı dosya) beyan ve tutanaklara göre eşyaların dosya sanıklarından ...'e ait olup emanet olarak bırakılmak üzere buraya getirildiği ve daha bırakılmadan el konulduğunun anlaşıldığı, Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğü ...

Şube Müdürlüğü’nün 23.07.2012 tarihli Kaçak Eşya Teslim Tutanağı incelendiğinde operasyonda ele geçirilen bütün eşyaların tek bir tutanakla teslim alındığı ve rastgele eşya sahibi olarak "... ve arkadaşları" yazılmak suretiyle tutanak tutulduğu, davacı tarafça bu nedenle eldeki davanın dosya davalısı aleyhine açıldığı, İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesindeki dava dosyası SMK'nun ceza hükümlerine ilişkin olmayıp örgüt ve kaçakçılığa ilişkin olduğundan ve verilecek karar mahkemenin dosyasını etkilemeyeceğinden beklenmesinden vazgeçildiği,

buna göre davalı savunmasının aksine 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b ve c) fıkraları ile marka sahibinin izni olmaksızın, markayı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullanmak suretiyle markayı taklit etmek, markayı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullanmak suretiyle markanın taklit edildiğini bildiği veya bilmesi gerektiği halde, tecavüz yoluyla kullanılan markayı taşıyan ürünleri satmak, dağıtmak, başka bir şekilde ticaret alanına çıkarmak, ithal işlemine tabi tutmak, ihraç etmek,

ticari amaçla elde bulundurmak veya bu ürüne dair sözleşme yapmak için öneride bulunmak gibi bir eylemi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava dilekçesinde talep edilen, dava konusu taklit ürünlerin imhasına ilişkin bir karara hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, bilirkişi raporundaki hususların ve ürünlerin taklit olabileceğine dair kanaatin mahkemece değerlendirilmediğini, imha talebi hakkında karar verilmemesinin hatalı olduğunu. müvekkili markalar aleyhine haksız ve hukuka aykırı bir biçimde ticari alana çıkarılan ürünlerin taklit olduğu şüphesi ile Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Erenköy Tasfiye İşletme Müdürlüğü'nün yazısı üzerine davanın açıldığı,

mahkemenin gerekçeli kararındaki tutanağın geçerliliği ve akıbeti incelenmeden davanın davalı ile ilgisinin bulunmadığı kanaatinin hukuka uygun olmadığını, dava tarihinde, müvekkillerinin dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 333 üncü maddesinin uygulanmayarak müvekkilleri aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğunu, Gümrük Müdürlüğü tarafından yapılan bildirim uyarınca açılan davada, Gümrük Müdürlüğü tarafından yapılan tebligat ve olaya ilişkin tutanakların, hukuka uygun düzenlenip düzenlenmediğinin şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya konulmadığını,

kabul anlamına gelmemekle birlikte, bu evrakların üzerine rastgele davalının adı yazılmış ise, bu belirsizliğin müvekkiline yükletilemeyeceğini beyanla mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ceza dosyası kapsamında bulunan ifade tutanaklarından, ...'in savcılık ve mahkeme ifadesinde malların ... tarafından, düğün için 2-3 koli hediyelik eşya olduğu söylenerek emanet olarak bırakmak istediğini söylemesi üzerine köylüsü olduğundan kabul ettiği, sanık ...'in eşyaların kendisine ait olduğunu kabul ettiği, eşyaların davalının dükkanına indirilirken henüz bırakılmadan yakalandığı,

davalının dava tarihinde yürürlükte olan mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 9 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında sayılan ihlal fiillerini işlediği yönünde hakkında somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilerek, davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği, davacı tarafça taklit ürünlerin imhası talebi hakkında karar verilmemesinin hatalı olduğu ileri sürülmüşse de, imha talebi asıl talebe bağlı feri talep olup, davalının markaya tecavüzü sabit olmadığından,

bu talep hakkında da ret kararı verilmesi yerinde olup davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle: dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, markaya tecavüzün tespiti, meni, refi ve el konulan ürünlerin imhası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Kanun 'un 333 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi.

3.6769 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b ve c) fıkraları.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,