Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2956 K.2024/5550

Taraflar arasındaki asıl menfi tespit birleşen itirazın iptali davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Asıl ve birleşen davalar usul itibariyle bağımsızlıklarını korudukları gibi her bir dava için kanun yolu miktar sınırları ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Somut olayda asıl ve birleşen dava konularının aynı ticari ilişki kapsamındaki alacak kalemine dayandığı, asıl davada davacı vekilinin borçlu olmadığını iddia ettiği kalemin birleşen davaya konu takip borcunu ihtiva ettiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen toplam miktar asıl dava için 37.524,75 USD (dava tarihi efektif satış kuruna göre 145.220,78 TL), birleşen dava için ise 142.140,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.