Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3162 K.2024/5670

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme Değerledirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin oluşturduğu ortaklık tarafından 2017/68375 no.lu “TEMA BAHÇE” ibareli marka başvurusunun, davalı şirketin “TEMA” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine davalı TÜRKPATENT YİDK kararıyla reddedildiğini, taraf markalarının bütünsel açıdan farklı olduğunu, müvekkillerinin “TEMA” ibaresini 2010 yılından beri kullandıklarını ve bu ibareyi taşıyan tescilli markalarının bulunduğunu, davalının “TEMA” ibareli markalarına karşı dava açtıklarını, bu davaların bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, “TEMA” ibareli markaların gerçek hak sahibinin müvekkilleri olduğunu,

davalı şahsın bu markaları kendi adına kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, müvekkillerinin “TEMA İSTANBUL” markasının davalının “TEMAPARK İSTANBUL” markasından daha önce tescil edildiğini, başvuru ile itiraza mesnet markaların farklı olduğunu ve karıştırılmaları ihtimali bulunmadığını, davalı tarafından kullanılan “TEMAPARK” ibaresinin tanımlayıcı olup tüm dünyada kullanılan genel bir ad olduğunu, belirli bir tema çerçevesinde oluşturulmuş kapsamlı eğlence platformunu ifade ettiğini, tek başına marka olarak tescil edilemeyeceğini,

davalının kötü niyetli olarak tescil ettirdiği markalarını kullanmadığını ileri sürerek YİDK’nın 14.09.2018 tarihli kararının iptaline, başvurularının tescil ve ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin 2011 yılından bu yana tescilli “TEMA” ibareli markaları olduğunu, bu markaları yoğun ve ciddi bir biçimde kullandığını, tanınmış hale getirdiğini, “TEMA” ibareli markalar üzerinde öncelik ve üstün hak sahibi olduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu ve kötü niyetli olarak yapıldığını, markaların kapsamındaki hizmetlerin benzediğini, müvekkili markalarının serisi olarak algılanacağını, davacıların müvekkilinin markalarından haksız yararlanmaya çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının "TEMA BAHÇE" ibareli marka başvurusu ile davalının "TEMAPARK" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki markada "TEMA" ibaresinin müşterek asli ve ayırtedici unsur olarak baskın şekilde ön planda olduğu,

işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu hizmetler için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde davacının "TEMA BAHÇE" ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "TEMAPARK" ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki marka arasında yanılgı yaşayabileceği,

ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında ortak, baskın unsuru TEMA işareti dolayısıyla işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği, yani markaları karıştırabileceği, bu açıdan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulları oluştuğundan, (aksi yöndeki bilirkişi görüşüne 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 282 nci maddesinden hareketle iştirak edilmediği),

YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru ile davalı şahsın kötü niyetli olarak tescil ettirdiği "TEMAPARK" ibaresi arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, "Park" ve "Bahçe" kelimelerinin yazılışlarının ve anlamlarının farklı olduğunu, benzerlik değerlendirmesinden bütüncül intibanın dikkate alınması gerektiğini, müvekkillerinin de "TEMA" ibareli markalarının ve bu markalar arasında "TEMA GARDEN" ve "TEMA BAHÇE" ibareli markaların bulunduğunu, bu markaların davalının markalarıyla karıştırılma ihtimali bulunmadığı değerlendirilerek tescil edildiğini,

"TEMA" ibaresini taşıyan çok sayıda marka bulunduğundan başvurunun davalının markalarının devamı şeklinde algılanmayacağını, ayrıca itiraza mesnet "TEMAPARK" ibaresinin ise tanımlayıcı olup "belirli bir tema çerçevesinde oluşturulmuş kapsamlı eğlence platformu" anlamına geldiğini, davalının tescil ettirdiği markalarını kullanmadığını ve kötü niyetli olduğunu, "TEMA" ibaresi yönünden eskiye dayalı kullanım hakkının müvekkillerine ait olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, 37. sınıf hizmetler yönünden tescili talep edilen dava konusu başvurunun, 37. sınıf hizmetleri de kapsayan davalının 2011/21307 numaralı "TEMAPARK" ibareli markasına 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, zira markalarda ortak olarak yer alan "TEMA" ibaresinin her iki markanın esas unsurunu oluşturduğu, başvurunun itiraza mesnet markadan yeterince uzaklaşmadığı, davacıların eski tarihli markalarının tescil tarihleri itibariyle kazanılmış hak sağlamadıkları, markaların tescilli oldukları müddetçe korunacakları gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; park ve bahçe ibarelerinin farklı anlamlarının olduğunu, benzerlik değerledirmesinde bütüncül inceleme yapılması gerektiğini, davacıların TEMA BAHÇE, TEMA GARDEN, BAHÇE TEMAi TEMA İSTANBUL GARDEN.

TEMA CİTY, TEMA WORLD, TEMA İSTANBUL ibareli markalarının olduğunu, TEMA ibareli çok sayıda marka bulunduğundan, müvekkili markasının davalı şahsın markası olarak algılanmayacağını, TEMAPARK ibaresinin genel bir isim olup tek başına tescilinin mümkün olmadığını, müvekkillerinin 2010 yılından beri TEMAPARK projesi ile ilgili çalıştığını, ve gerçek hak sahibinin müvekkilleir olduğunu, davalı şahsın iştigal alanı ile ilgili olmayan bir markayı tescilinin kötü niyeti gösterdiğini, davalı şahsın TEMA PLAZA ibareli markasının hükümsüzlüğüne karar verildiğini,

müvekkillerinin dava konusu markayı tescilsiz kullandıklarına ilişkin delilleri dosyaya sunduklarını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacılar tarafından yapılan marka başvurusuna davalı şahsın tesciili markalarına dayanarak yaptığı itiraz sonucu verilen TÜRKPATENT YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 282, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinini birinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,