Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3178 K.2024/9464

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından verilen 25.04.2023 tarihli ve 2018/983 Esas, 2022/2814 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ıncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2018/983 Esas, 2022/2814 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz yoluna tabi olduğu ve bu kararın itiraz merciince incelenmesi neticesinde verilen itirazın reddine dair kararın kesin nitelikte olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,