Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3456 K.2024/5687

Taraflar arasındaki tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafın Türk Patent ve Marka Kurumu'na (TÜRKPATENT) yaptığı 2014/08824 kod numaralı endüstriyel tasarım başvurusu ile 01-03 Locarno sınıfında 30 adet peynir tasarımını tescile bağlamak istediğini, davacının itirazı ile 18-19-20 numaralı tasarımların iptal edildiğini ancak kalan 27 tasarımın tescil edildiğini, bu tasarımların yenilik ve ayırdedicilik unsurunu taşımadığını, daha evvel kamuya sunulmuş tasarımlar olduğunu, bir kısmının başka ülkelerde tescillenmiş tasarımlar olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2014/08824 numaralı çoklu tasarım tescil belgesinin hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğünü istemekte hukuki yararı bulunmadığını, davanın müvekkilinin ticari itibarını zedelemek amacıyla kötü niyetle açıldığını, müvekkili tasarımlarının yeni olduğunun TÜRKPATENT kararıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile benimsenen ve hükme esas teşkil ettirilen 11.03.2020 tarihli bilirkişi raporuyla, davaya konu çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9, 11, 23, 28 sıra numaralı tasarımlarının yenilik ve ayırdedicilik unsuru taşımadığı, kalan tasarımların ise yeni ve ayırt edici olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davalı adına tescilli 2014/08824 numaralı çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 23, 28 sıra numaralı tasarımların hükümsüz kılınarak sicilden terkinine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hukuki yarar yokluğuna ilişkin itiraz ve beyanlarının yerel mahkemece incelemeye alınmadığını, davacı tarafın hukuki yararının hiçbir şekilde bulunmadığı davacıya ait olmayan WIPO tescillerinin hükme esas alınmasının bozmayı gerektiğini, husumet yokluğuna ilişkin itiraz ve beyanlarının yerel mahkemece incelemeye alınmadığı gibi gerekçeli kararda da bu hususa yer verilmediğini, yerel mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, hükmün yalnızca bu nedenle dahi bozularak yeniden yargılama yapılması gerektiğini,

yerel mahkemece verilen hükmün üç farklı birbiriyle çelişen bilirkişi raporları özelinde verildiğini, 1. ve 7. numaralı tasarımların yeni ve ayırt edici niteliği haiz olup davacının 2014/05779-1 numaralı tasarıma benzemediğini, 2. ve 8. numaralı tasarımların yeni ve ayırt edici niteliği haiz olup davacının 2014/05779-2 numaralı tasarıma benzemediğini 3. ve 4. numaralı tasarımların yeni ve ayırt edici niteliği haiz olup davacının 2014/05779-3 numaralı tasarıma benzemediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sunulan delillerin teknik olarak analiz edilmediği gibi resen de herhangi bir araştırma yapılmadığını, hükümsüzlük davasında davacı delil sunmasa dahi bilirkişilerin resen araştırma yapmasının yasal gereklilik olup hükme dayanak raporların bu bağlamda eksik düzenlendiğini, davalının aynı tasarımları sürekli olarak küçük ayrıntılar ile tekrar ettiğini, yenilik içermeyen tasarımların yerel mahkemece yeni olarak değerlendirildiğini, seçenek özgürlüğü açısından davalı tasarımlarının davacı tasarımları ile ya da diğer tasarımlar ile benzerliğinin teknik zorunluluktan kaynaklanmadığını,

bilgilenmiş kullanıcı nezdinde davalı tasarımlarının yeni ve farklı bir tasarım kimliği kazanmadığını, tasarımların tümünün taklit tasarım olup, hiç bir yenilik ya da ayırt edicilik taşımadığını, iş bu sebeple davanın tümü ile kabulü gerekir iken kısmen kabulünün dosya içindeki delillere yasa ve usule açıkça aykırı düştüğünü belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (554 sayılı KHK) 6 ncı, 7 inci ve 43 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,