Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4315 K.2024/6086

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2016/27845 sayılı "JOHNY BRAVO+Şekil" markasının 30, 35 ve 43. sınıfta yer alan mal ve hizmetlerde tescili amacıyla başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine davalı Nefise Pastacılık Gıda Turizm Ltd.

Şti'nin 99/016265, 2008/07680, 2009/360009, 2011/04173, 2010/54686, 2014/90845 kod nolu markalarını mesnet göstererek itiraz ettiğini, YİDK'nın 09.05.2017 tarih ve 2017-M-3330 sayılı kararı ile itirazı kısmen kabul ederek başvuru kapsamından 30 ve 43. sınıfta yer alan bir kısım mal ve hizmetleri çıkardığını, tarafların iştigal alanlarınının farklı olduğunu, taraf markalarının yazı karakterlerinin, esaslı unsurlarının da farklı bulunduğunu, karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, kararın hukuka aykırı olduğunu iddia ederek 2017-M-3330 sayılı YİDK kararının iptaline,

“JOHNY BRAVO” ibaresinin müvekkilinin adına kısıtlama olmaksızın tüm hakları ile birlikte tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; başvuru konusu markanın siyah ve büyük harflerle yazılmış “JOHNY BRAVO” ibaresi ile ibarenin sağ tarafında yer alan üzerinden duman tüten bir kahve fincanı şeklinden oluştuğunu, söz konusu markalarda öne çıkan asıl ve ayırt edici unsurun “bravo” ibaresi olduğunu, aynı şekilde redde mesnet markalar ile dava konusu marka arasında şekil, anlam, fonetik ve bıraktıkları genel izlenim itibariyle ortalama tüketici nezdinde benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, başvuru konusu markanın redde mesnet markaların serisi biçiminde algılanacağını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait markaların ana unsuru konumundaki "BRAVO" ibaresinin 29, 30, 35, 43. sınıf mal/hizmetleri kapsamında 1999 tarihinden bu yana tescilli olduğunu, davalı şirket markasının bulunduğu sektör üreticileri, satıcıları tarafından bilindiğini, davacı başvurusunun müvekkili adına tescilli markaların kapsadığı mal ve hizmetler ile aynı sınıflara ilişkin olduğunu, her iki markanın asli unsurunu "BRAVO" ibaresinin oluşturduğunu, "JOHNY+şekil" ibaresinin başvuruya bir ayırt edicilik kazandırmadığını, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, taraf markalarının 30. sınıfta bulunan malları ve 43. sınıfta bulunan hizmetleri bire bir kapsaması bakımından benzer olduğu, ayrıca davacı tarafın markasının kapsamındaki 35. sınıfta bulunan tüm hizmetlerin, 35/06. alt grubunda 01-34. sınıfta bulunan tüm malların satış hizmetini kapsadığı,

davalı tarafa ait markaların tescilli olduğu 29, 30 ve 31. sınıfta bulunan malların satış hizmetlerini, davacının marka başvurusunun kapsaması nedeniyle taraf markalarının 30, 35 ve 43. sınıflarda yer alan mal ve hizmetler bakımından aynı/benzer olduğu, davacı tarafa ait markanın kelime unsurunu oluşturan "BRAVO" ibaresinin kelime markalarında doğrudan algılanmasından dolayı taraf markaları arasında kelime unsurlu markalar yönünden baskın olmayan bir görsel benzerlik bulunduğu, davalının kelime markası dışındaki markaların görsel mizanpajındaki bariz farklar sebebiyle bu markalar yönünden taraf markaları arasında görsel benzerlik olmadığı,

davacı markasında kulağa gelen son ses "bravo" ibaresi iken davalı markalarında "bravo" ibaresinin ilk algılanan, bire bir markalarda ise tek duyulan ses olduğu, taraf markaları arasında baskın olmayan bir sesçil benzerlik bulunduğu, taraf markaları arasında kavramsal benzerlik bulunmadığı,

ortalama tüketicilerin dava konusu markayı bir bütün olarak algılayacağı, her iki marka ibaresinin anlamsal, görsel ve işitsel olarak benzer olmadığının ilgili tüketici grubu tarafından bilenebileceği, taraf markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesinin oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 2017-M-3330 sayılı kararının davalının itirazının kısmen kabulüne yönelik kısım yönünden iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının asli ve baskın unsurunu "BRAVO" ibaresinin oluşturduğunu, markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğunu belirterek yerel Mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının aynı mal ve hizmetleri içerdiğini, asli ve baskın unsurunu "BRAVO" ibaresinin oluşturduğunu, davacı markasının davalı markasının serisi gibi algılanacağını, markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğunu belirterek yerel Mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bir bütün olarak bakıldığında taraf markaları arasında ibareler yönünden iltibas tehlikesinin bulunmadığı, tüm bu hususların Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda belirtildiği gibi aynı taraflar arasında görülüp kesinleşen ve davacının benzer marka kullanımlarının, davalının markalarına tecavüz oluşturmayacağının tespit edildiği Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2021/204 E. sayılı ilamında da aynı sonuca varıldığı, dolayısıyla Mahkemece markalar arasında iltibas tehlikesinin oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek ve dava konusu uyuşmazlığa benzer nitelikte lehlerine yargı kararları bulunduğunu, bu davalarda müvekkili şirketin taraf olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,