Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/446 K.2024/3709

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/72308 numaralı “VADİ BENİM” ibareli marka başvurusunun davalının 2005/40616 numaralı “şekil+VADİ” ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine YİDK kararı ile 41. sınıf hizmetler yönünden nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığı, itirazın sadece kullanımı ispatlanan mal ve hizmetler esas alınarak inceleneceğini, bu hususun da yerine getirilmemiş olduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’nın 15.08.2018 tarih ve 2018-M-6693 sayılı kararının iptaline ve marka başvurusunun kapsamındaki tüm emtialar yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; davacı vekilinin kullanım ispatı itirazını usulüne uygun olarak ileri sürmediğini, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili; davaya cevap vermemiş, bilahare davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "VADİ BENİM" ibareli marka başvurusuyla davalı firmanın "şekil+VADİ" ibareli markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu,

işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, itiraza gerekçe gösterilen markayı ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin yargılama konusu olan hizmetler için ayırdığı satın alma/faydalanma süresi içinde, davacının "VADİ BENİM" ibareli başvuru markasını gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden davalı firmanın "şekil+VADİ" ibareli markasından farklı bir marka olduğunu algılamayacağı,

diğer bir anlatımla ortalama düzeydeki tüketici kesimi nazarında dava konusu hizmetler açısından davalı firmanın "şekil+VADİ" ibareli markalı hizmetinden satın almak/yararlanmak isterken davacının "VADİ BENİM" ibareli markalı hizmeti satın almak/yararlanmak biçiminde bir yanılgıya düşebileceği, kullanılmama def’i yönünden başvuru sahibinin kullanım ispatı talebinde bulunduğu ilgili evrakın Sınai Mülkiyet Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29'uncu maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 1 aylık süre geçtikten sonra sunulduğu,

kullanım ispatı talebinin yapılmamış sayılması sonucuna varıldığı yönündeki YİDK kararının doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin marka başvurusu ile itiraza mesnet marka arasında iltibasa neden olacak düzeyde mal ve hizmet benzerliği bulunmadığını, markaların da karıştırılacak düzeyde benzer olmadığını, ayrıca 41. sınıftaki hizmetlerin tüketicilerinin düşük düzeyde benzer bulunan markaları kolaylıkla ayırt edebileceklerini ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının itiraza mesnet markasının "VADİ" ibaresi ile şekil unsurundan oluştuğu, davacının başvurusunun asıl unsurunun da "VADİ" ibaresi olduğu, zira başvuruda yer alan "BENİM" ibaresinin dikkati "VADİ" ibaresi üzerinde yoğunlaştırdığı ve başvurunun itiraza mesnet markadan farklılaşmasını sağlamadığı, tüketicilerin detaylı bir inceleme yapmadan başvurunun davalının markasından farklı bir marka olduğunu anlayamayacağı, davalı şirketin markası kapsamında yer alan 41. sınıf hizmetlerin de davacının marka tescil başvurusu kapsamında aynen yer aldığı,

açıklanan nedenle taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun)'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırılması ihtimalinin bulunduğunun açık olduğu, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 2017/72308 numaralı “VADİ BENİM” ibareli marka başvurusuna karşı davalının 2005/40616 numaralı “şekil+VADİ” ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine YİDK'nın, başvurunun 41. sınıf hizmetler yönünden nihai olarak reddine dair 15.08.2018 tarih ve 2018-M-6693 sayılı kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,