Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4922 K.2024/6824

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2019/119242 sayılı "STEELBLOC+şekil" ibareli marka tescil başvurusu yaptığını, başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığı kararı ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca re'sen reddedildiğini, bu ret kararına karşı yaptıkları itirazın da YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa müvekkiline ait markanın piyasaya sunulduğu ilk günden itibaren marka olarak tescil edilebilecek şekilde ayırt edici olduğunu, davaya konu başvurunun DELTA BLOC, PHONO BLOC,

CITY BLOC ibareli markalar serisinin bir parçası olduğunu, STEELBLOC ibaresinin de tıpkı diğer markalarda olduğu gibi müvekkilinin ticaret unvanının esaslı unsurlarından olan BLOC ibaresinin eklenmesi ile oluşturulduğunu, müvekkilinin markasının özel bir logoya sahip olduğunu, soyut ayırt ediciliğinin bulunduğunu, özgün bir nitelik taşıdığını, kelime bileşenleri, bunların font ve renkleri itibariyle de farklı bir kombinasyonda oluşturulduğunu, davaya konu olan markanın "metal yapılar ve metalden taşınabilir binalar, metal çarpışma bariyerleri, metal yapısal bağlantı konektörleri,

trafik güvenliği tesisleri için metal rakorler" mallarını kapsadığını, dolayısıyla STEEL BLOC ibaresinin tanımlayıcı olmadığını, herhangi bir ürünün adı, özelliği olmadığı gibi sektörde de sadece müvekkili tarafından kullanıldığını, dolayısıyla STEELBLOC ibaresinin, tanımlayıcı, vasıf ya da kalite bildirici, kaynak gösterici herhangi bir anlam taşımadığını, STEELBLOC ibaresinin menşe, memleketi Avusturya’nın yanı sıra AB, İngiltere, Rusya, Belarus, Sırbistan, Çin’de de tescil edildiğini, Paris sözleşmesinin 4 üncü mükerrer 6 ncı maddesinin A/1 fıkrası uyarınca müvekkili markasının tescil edilmesi gerektiğini,

markanın yabancı dilde olmasının tüketicilere nazaran bir kat daha ayırt edici olmasının önünü açtığını ileri sürerek YİDK’nın 14.05.2020 tarih ve 2020-M-4365 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; başvuru konusu markada yer alan STEELBLOC ibaresinin “ÇELİK BLOK” anlamına geldiğini ve başvuru kapsamında yer alan 06. sınıftaki mallar açısından ayırt etme işlevinin bulunmadığını, herkesin kullanımına açık olduğunu, bu ibarenin başvurunun kapsamında yer alan mallar açısından cins, vasıf ve karakteristik özellikleri belirten bir özelliğe sahip bulunduğunu ve anılan mallar açısından ayırt ediciliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre ortalama tüketicinin "STEEL BLOC" markası ile karşılaştığında, bu markanın “metal yapılar” ile ilişkilendirmesi veya belirtilen sonuçların hedef olarak konulması durumunda hedefe ulaşmadaki araç olarak düşünmesinin mümkün olduğu, belirtilen bu hususlar karşısında ÇELİK BLOK ibaresini temsil eden bir ifadenin, markasal ayırt ediciliğinin bulunmadığı, dava konusu 2019/119242 sayılı markanın tescili talep edilen mallar bakımında ayırt edici niteliği haiz bulunmadığı ve ilgili mallar için doğrudan tanımlayıcı nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davaya konu marka başvurusunu oluşturan "STEELBLOC" ibaresinin Türkçe'de çelik blok anlamına geldiği, bu anlamı itibariyle anılan ibarenin, kapsamında yer alan metal yapı ve malzemeler yönünden ayırt edicilik taşımadığı gibi tanımlayıcı nitelikte bulunduğu, başvuruda yer verilen şekil unsurunun da ayırt edici olmadığı, dava konusu başvurunun başka ülkelerde tescilli olmasının Türkiye'de de tescili sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.