Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/543 K.2023/4385

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Taraf vekilleri tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının ödemediği fatura bedelleri için ilamsız takip başlatıldığını, takibe kısmen itiraz etmesi üzerine itirazının iptali için İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesinde 2011/225 E. no.lu dosyası ile itirazın iptali davası açtıklarını, davanın 29.01.2013 tarihinde lehlerine neticelendiğini, Mahkemenin dosyasından alınan bilirkişi raporuna göre şirketin davalıdan 427.133,58 TL alacaklı olduğunun belirlendiğini, davalı tarafın 29.10.2010 tarihi itibariyle temerrüde düştüğünü ileri sürerek 417.133,58 TL alacağın 29.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafın müvekkili aleyhine 501.816,78 TL alacak için icra takibine giriştiğini, taraflarınca borcun asıl alacak olarak 65.940,77 TL'lik kısmının kabul edilerek faiz, vekâlet ücreti, masraf ve ferileriyle birlikte dosyaya 74.170,27 TL ödeme yapıldığını geri kalan kısma ise itiraz edildiğini, davacı tarafından İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesinde itirazın iptali davasının 10.000,00 TL üzerinden kısmi olarak açtığını, itirazın iptali davasının kısmi olarak açılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin davacı yana ödenen 65.940,77 TL dışında hiç bir borcu bulunmadığını,

bayilik sözleşmesinin başlangıcında 15 yıllık kira bedeli olan 573.533,72 TL'nin davacıya peşin olarak ödendiğini, Rekabet Mevzuatı gereği kira sözleşmesinin normal sona erme süresinden önce 2010 yılında sonlandığını, bu kapsamda 2010 yılı ile 2016 yılları arası dönem için davacıya peşinen ödenen kira bedellerinin gayrimenkulün kullanılmayan dönemi için davacının cari hesabına 18.09.2010 tarihi itibariyle 219.892,91 TL borcu bulunduğunu, davacının bu borcu nedeniyle işbu davada takas ve mahsup talebinde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kira parası olarak davacıya ait Yapı Kredi Bankasının hesap ekstresine göre 480.885,96 TL gönderdiği, ekstrede ödemelerden biri için "15.03.2001 tarihli sözleşmeye istinaden" denildiği için ödemelerin kira sözleşmesi gereğince yapıldığının anlaşıldığı, kullanılamayan dönem olan 5 yıl 5 ay 27 günlük işlemeyen kira süresine isabet eden paranın davacı tarafça davalıya iadesi gerektiği, oranlama yapılarak davalı tarafından takas ve mahsuba konu edilebilecek miktarın 176.057,62 TL olarak tespit edildiği, davacı alacağının 428.525,78 TL olduğu,

davacı tarafın peşin olarak almış olduğu kira parası miktarından 207.240,83 TL'lik bedeli 18.09.2010 tarihinde kendi defterine mükerrer şekilde alacak kaydettiği, davacı tarafın dava dilekçesinde alacak miktarı olarak belirtmiş olduğu 427.133,58 TL'den daha önceki davada ödenen 10.000,00 TL mahsup edildiğinde 417.133,58 TL kaldığı, bundan da açıklandığı üzere kendi defterine hatalı olarak peşin almış olduğu kira bedelinden 207.240,81 TL'lik faturayı tekrar alacak olarak kaydetmesi nedeniyle bu miktar mahsup edildiğinde, 209.892,77 TL davacının davalıdan alacağının bulunduğu,

davalının ise işlemeyen süre olan 5 yıl 5 ay 27 günlük zaman için peşin ödediği 176.057,62 TL kira parasını takas ve mahsup hakkı bulunduğu, davacının alacağı olan 209.892,77 TL'den davalının takas edebileceği miktar olan 176.057,62 TL düşüldüğünde davacının 33.385,15 TL alacağı kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının fazla isteminin ve davalının fazlaya ilişkin takas mahsup talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 28.09.2022 tarih, 2021/441 E. ve 2022/6389 K. sayılı kararıyla hükmün onamasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1.Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, davalının kira parasını peşin olarak vermediğini, yapılan ödemenin hibe olduğunu, hesaplamanın hatalı yapıldığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının aleyhe hususlar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, hesaplamaların hatalı yapıldığını, mahkemenin usul ve yasaya uygun yargılama yapmadığını ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının aleyhe hususlar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sözleşmeden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,