Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/6588 K.2024/7797

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “magnolia, manolya, magnolya” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin “... Usta ...

Manolya Tatlısı” ibareli başvurusuna, anılan markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazların dava konusu YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa markalar arasında iltibas bulunduğunu, müvekkilinin markalarını 2008 yılından beri kullandığını, “magnolia, manolya, magnolya” diye bir tatlı çeşidi bulunmadığını, müvekkilinin markaları tescilli olduğundan, korunması gerektiğini, anılan ibarelerin müvekkilinin kullanımı sonucu ayırt edici hale geldiğini ve müvekkili ile özdeşleştiğini, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu,

dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 2020-M-547 sayılı kararının iptaline ve dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvurunun davacı markalarından farklı olduğunu, başvurunun asli unsurunun “... Usta ..." ibaresinden oluştuğunu, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait tek bir manolya ibareli markanın olduğunu, onun da dava konusu yapılan emtialarda tescilli olmadığını, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin markasının esas unsurunun “... Usta” olduğunu, taraf markalarında yer alan "manolya" ve "magnolia,magnolya" ibarelerinin bir tür tatlı çeşidi olduğunu, müvekkilinin kazanılmış hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu markanın asli unsuru “...

Usta ...” ibaresi olup, davacının dayanak olarak gösterdiği markalarının kapsamında böyle bir işaret veya benzerinin bulunmadığını, dava konusu markada “Manolya Tatlısı” ibaresinin bir tatlı çeşidi olarak yer alması, ortalama tüketicilerin bu ibareyi bir tatlı çeşidi olarak algılayacak olması karşısında çekişme konusu yapılan bu söz dizisinin markasal etki yaratmayacağı, herhangi bir markasal etkisi olmayan bir ibareden kaynaklı olarak, asli unsuru “...

Usta ...” ibaresi olan davalı şirket markasının davacının "magnolia" veya "manolya" ibareli markaları ile aynılık veya benzerlik içermediği, bu nedenle taraf markaları arasında iltibas bulunmadığı gibi davacının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin üçüncü, beşinci ve altıncı fıkralarına dayalı iddiaları ile kötü niyet iddiasının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, dava konusu “... Usta ...

Manolya Tatlısı” ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "Magnolia, Magnolya, Manolya" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı,

zira dava konusu başvuruda yer alan "manolya tatlısı" ibaresinin gerek başvuruda diğer ibarelerin altına gelecek şekilde, bu ibarelere göre daha arkaplanda konumlandırılmış olması gerekse de, Türkiye'de bilinen ve yaygın olarak kullanılan bir tatlı çeşidinin adı olduğunun, mahkemece görüşüne başvurulan ve aralarında gıda mühendisinin de bulunduğu uzman bilirkişi heyet incelemesi ile tespit edilmesi karşısında marka algısı yaratmayan tali unsur niteliğinde olduğu, buna göre dava konusu başvurunun asli unsurunun “...

Usta ..." ibarelerinden oluştuğu, anılan ibare ile davacının markalarının asli unsurunu oluşturan "Magnolia, Magnolya, Manolya" ibareleri arasında benzerlik bulunmadığının açık bulunduğu, dava konusu başvurunun asli unsurlarından birisinin "Manolya" ibaresi olduğunun kabulünde dahi, davacının itirazına mesnet markalarının asli unsurunu oluşturan "Magnolia/Magnolya" ibaresinin Türkiye'de bilinen ve yaygın olarak kullanılan bir tatlı çeşidinin adı olduğunun, yine mahkemece görüşüne başvurulan ve aralarında gıda mühendisinin de bulunduğu uzman bilirkişi heyet incelemesi ile tespit edildiği,

bu nedenle anılan ibarenin uyuşmazlık konusu 30. sınıf mallar bakımından ayırt ediciliğinin düşük bulunduğunun kabulünün gerektiği, dava konusu başvuruda yer alan diğer ibareler ile yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, davacının itirazına mesnet 2012/76740 sayılı ve münhasıran "Manolya" ibaresinden oluşan markası ile dava konusu başvuru arasında emtia benzerliği şartının gerçekleşmediği, açıklanan nedenlerle mahkemenin taraf markaları arasında iltibas bulunmadığı yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından,

davacı markalarının tanınmış olup olmadığının varılan sonuca etkili bulunmadığı dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalı şirketin 2017/108369 sayılı “... Usta ... Manolya Tatlısı” ibareli başvurusuna karşı davacının, “magnolia, manolya, magnolya” ibareli markalarını mesnet göstererek yapmış olduğu başvurunun nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'nın 2020-M-547 sayılı kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.