Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1137 K.2024/9052

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 358.160,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu otobüsü 01.11.2017 tarihinde davalıdan ilk elden satın aldığını, müvekkilinin aracın tüm bakımlarını yetkili serviste ve muayenelerini süresinde yaptırdığını, ancak aracı aldığı günden beri araçta arızaların çıktığını, aracın defalarca servise gittiğini, birçok

parçasının değiştiğini, iki yıl gibi bir sürede bu kadar arıza çıkmasının normal olmadığını, aracın serviste kalmasından dolayı işlerinin aksadığını, kazanç kaybı ayrıca araçta bilinmeyen bir sebepten dolayı fazla yakıt tükettiğini belirterek aracın ayıpsız benzeri ile değişimi ile kazanç kaybı ve fazla yakıt tüketiminden kaynaklı zararın tazminat olarak şimdilik 1.000,00 TL'sinin davalıdan avans faizi ile alınarak müvekkiline ödenmesine, aracın ayıpsız benzeri ile değişiminin mümkün olmaması halinde ise aracın neredeyse hurdaya dönüştüğünün dikkate alınarak değer kaybı ile kazanç kaybı ve fazla yakıt tüketiminden kaynaklı zararın ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; harcın eksik yatırıldığını, süresinde ayıp ihbarından bulunulmadığını, davacının belirttiği hasarların aracın doğru kullanılmamasından kaynaklandığını, aracı yetkili servise götürememesi nedeniyle garantiden faydalanamayacağını, ara buluculuk tutanağında yakıt kullanımına ilişkin zararın talep edilmediğini, bu nedenle işbu dava da da ileri sürülemeyeceğini, davacının seçimlik haklarını kullanması gerektiğini, araçta gizli ya da açık ayıbın bulunmadığını, kazanç kaybının uygun olmadığını, çalıştığı yere yazı yazılarak bunun belirlenmesinin mümkün olmadığını, zira sefer kayıplarının hangi sebeplerden kaynaklandığının mümkün olmadığını, davacıdan kaynaklanan sebeplerden de kaynaklanmış olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamında birbiri ile çelişen iki rapor olmasına karşın yapılan keşif neticesinde de değişen parçaların fazlalığı, mevcut haldeki aracın alındığı yıl ile geçen süre yine yapmış olduğu kilometre de dikkate alınarak yargıtayın yerleşik içtihatlarında da belli olduğu şekli ile hayatın olağan akışına aykırı şekilde bu kadar çok arıza ve ayıp göstermesinin salt kullanıcı hatası veya aracın normal mahiyetinden kaynaklanamayacağı, her ne kadar heyet raporundaki hususların normal süreç gibi değerlendirilmesinin uzun süreli kullanımlara ilişkin olarak kabul edilebilecek olmasına karşın,

iki sene gibi kısa bir süre içerisinde bu kadar çok arıza ve parça değişiminin aracın hem değerini hem de kullanım ömrünü azalttığı, bu kadar sık arıza durumunun da hayatın olağan akışına aykırı olduğu, parça parça değişimler ve değerlendirmeler kapsamında araçta dosya kapsamındaki makine mühendisinin bilirkişi raporunda yer aldığı şekli ile gizli ayıbın olduğu, bu hali ile aracın misli ile değişiminin gerektiği ancak aracın uzun süre kullanılmış olması,

araçtan belli bir oranda kar elde edilmiş olması karşısında aracın kullanılmadığı dönemlerde edinilemeyen kar ve ortaya çıkan zararın tahsilinin hakkaniyete aykırı olacağından Yargıtay 11 Hukuk Dairesi ve (kapatılan) 19 Hukuk Dairesi içtihatları gereği bu tazminat talebi konusunda karar verilmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, aracın değişim talebinin kabulü ile, 44 H 0079 plakalı araçtaki imalattan kaynaklanan ayıplar sebebiyle aracın ayıpsız benzeri ile değiştirilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.