Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1328 K.2024/9137

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibareli marka başvurusunun, davalı Şirketin itirazı sonucu, davalı Şirkete ait 2015/102212 sayılı ve "..." ibareli markası ile başvuru arasında iltibas bulunduğu gerekçesiyle dava konusu YİDK kararı ile kısmen reddedildiğini, oysa tarafların markaları arasında iltibas bulunmadığını, markalar arasında baskın görsel ve işitsel farklılıklar bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'ın 24.09.2019 tarih ve 2019-M-7856 sayılı kararının iptaline, müvekkilinin 2018/86014 sayılı marka başvurusunun tescil işlemlerinin reddedilen mal/hizmetler bakımından devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında, başvurunun reddedildiği mal ve hizmetler bakımından emtia benzerliği şartının gerçekleşmesine rağmen "..." ibareli başvuru ile "..." ibareli redde mesnet marka işaretleri arasında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira markaların anlamsal, işitsel ve görsel olarak yeterli düzeyde farklılaştıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu YİDK kararının iptaline karar verilmiş, karar davalı kurum vekili ile diğer davalı vekilince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği,

buna göre 2018/86014 sayılı ve "..." ibareli dava konusu marka başvurusu ile davalı Şirkete ait redde mesnet 2015/102212 sayılı ve "..." ibareli marka arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı,

markaların asli unsurları arasında yalnızca tek harften kaynaklanan farklılık olmasının, her zaman marka işaretleri arasında benzerlik bulunduğu şeklinde yorumlanmaması gerektiği, zira somut olaydaki gibi redde mesnet markanın asli unsuru oluşturan "..." ibaresi ile dava konusu marka başvurusunun asli unsurunu oluşturan "..." ibaresi arasında, dava konusu markaların orta kısmında yer alan "O" ve "C" harflerinden kaynaklanan baskın işitsel farklılığın bulunduğu, ayrıca markaların tertip tarzlarının da oldukça farklı olduğu,

böylece dava konusu başvurunun, redde mesnet markadan yeterince farklılaştığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6/1 maddesi.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.