Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1422 K.2025/479

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin adına tescilli “...” asli unsurlu markalarını kreş hizmetleri, geçici konaklama, otel, motel, tatil köyü, pansiyon vs. hizmetler, çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri olmak üzere 43. sınıf ve huzurevleri hizmetleri olmak üzere 44. sınıfta kullandığını, davalının “...

Hotel” markasını kreş hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri, hayvan bakım evleri hizmetleri, yiyecek içecek sağlanması hizmetleri olmak üzere kendi adına 43. sınıfta tescil ettirdiğini, işaretlerin “...” asli unsurundan oluştuğunu, yazılım ve anlam benzerliği nedeniyle ayırt edilemeyecek derece benzerlik taşıdıklarını ileri sürerek müvekkilinin markasına tecavüzün tespiti ile önlenmesine, davalı adına tescilli “...

Hotel” markasının kullanımının önlenmesine, hükümsüzlüğüne, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve yasal mesnetten yoksun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarının ortak ibaresinin “...” olduğu, davalının ibarenin başına ve sonuna ekleme yaparak tescil ettirdiği, davalının internet sitesindeki bazı kullanımlarının markasını tescil ettirdiği şekilde olmadığı, “...” kelimesinin davacı markası ile iltibasa sebebiyet verecek şekilde HOTEL ve ... kelimelerinden farklı şekilde koyu, büyük, ve belirgin yazıldığı, bu kullanımın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7/2-b hükmü uyarınca tecavüz oluşturduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf markalarının 43. sınıfta otelcilik ve konaklama hizmetlerinde tescilli olduğu, davalı tarafça butik otel ismi olarak kullanıldığı, davalı markasının ve internet sitesindeki kullanımlarının bütünsel olarak değerlendirilmesinde “...” ibaresinin ön plana çıkarılmadığı, aksine şekil unsurunun baskın olduğu, davacıya ait markalardaki şekil ile davalı şeklinin de farklı düzenlendiği, davalı markasındaki “pera” ibaresinin sonundaki “a” harfinin daha baskın olduğu, davacı markalarındaki “a” harfinin bu şekle benzemediği, davalının işareti tescilli haliyle kullandığı,

davacının otelinin şubesi gibi algılanmayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak sureti ile davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü ve markaya tecavüzün tespiti, meni, refi ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istemlerine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Davacı adına tescilli “...” asli unsurlu markalar ile davalı adına tescilli “...

Hotel” markasının ayırt edilemeyecek derece benzer olduğu iddiası ile açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen kısmen kabul kararının taraf vekillerince istinaf edilmesi üzere Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de dava konusu taraf markalarının otelcilik ve konaklama hizmetlerinde tescilli olduğu, davacı markasının tescilli olduğu hizmet alanında tanınarak bilinir hale geldiği, davalının markasını butik otel ismi olarak kullandığı,

bu kullanım nedeni ile davalı otelinin, davacının tanınan otelinin şubesi gibi algılanma ihtimalinin bulunduğu dikkate alındığında taraf markalarının karıştırmaya yol açacak nitelikte benzer olduğu ve iltibas ihtimalinin bulunduğu kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.