Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1458 K.2024/9293

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2011/32521 sayılı "... center ...+şekil" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin, bu marka ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... ..." ibaresini 43. sınıfa dahil "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" emtiası yönünden tescil ettirmek istediğini, başvuruya yapmış oldukları itirazlarının Markalar Dairesi Başkanlığınca ve nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, müvekkilinin itiraza mesnet gösterilen "...

Center ...+şekil" ibareli markanın "...

Center" ibareli markası ile birlikte ürün ambalajlarında, mağazalarında, internet sitesinde, tanıtım materyallerinde, stantlarında yoğun şekilde kullanıldığını, yapılan yatırımlar ile tüketici nezdinde tanınmışlık ve ayırt edicilik kazandığını, davaya konu markalar arasında sınıfsal, görsel ve işitsel olarak benzerlik olduğunu, başvuru markasının seçilmesinin haklı bir nedeni olmadığını, müvekkiline ait markanın bilinirliğinden yararlanmak amacı ile bu ibarenin tescil edilmek istendiğini, başvuru sahibinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek,

YİDK kararının iptaline ve 2019/112964 sayılı "... ..." ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının itirazına dayanak gösterdiği mal veya hizmetler bakımından Türkiye’de ciddi şekilde kullandığını ispata yarayan delil sunması gerektiğini, itiraz sahibinin sunduğu delillerde tarih bilgisinin bulunmadığını, çeşitli görseller ile mağaza görselinin olduğunu, YİDK kararının yerinde bulunduğunu, başvuru konusu markada “...” ibaresinin “day’s” ibaresi ile birlikte bir bütün olarak kullanıldığını, davacının markasının ise “... center ... +şekil” den oluştuğunu, her iki markada da ortak olan “...” ibaresinin ayırt ediciliği düşük zayıf bir ibare olduğunu,

markalardaki ortak olmayan unsurların birbirlerine benzemediklerini, bütünsel anlamda benzerlik bulunmadığını, tanınmışlık iddialarının mesnetsiz kaldığını, kötü niyet iddialarının da ispatlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; itiraza dayanak markanın tescil tarihinin 27.08.2013, başvuru markasının ise 14.11.2019 tarihi olduğunu, 5 yıllık sürenin geçtiğini, başvuru markasının kullanılacağı hizmetlerin yiyecek ve içecek hizmetleri olduğunu, markalar arasındaki tek ortak unsurun “...” ibaresi olduğunu, Türkçe ve İngilizce’de yoğun şekilde kullanıldığını ve ev yapımı anlamına geldiğini, taraf markalarının ortalama tüketici nezdinde iltibasa neden olma ihtimalinin bulunmadığını, ayniyet veya benzerliğin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, markalar arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle bütüncül olarak tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunmadığı, davalı gerçek kişinin kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, "... ..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "...

Center ...+ şekil" ibareli markası arasında, ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, zira markalarda ortak olarak bulunan "..." ibaresinin, Türkçe'de "evde yapılmış, ev yapımı" anlamlarına gelmesi nedeni ile markanın tescil başvurusunda bulunulduğu, 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" bakımından ayırt ediciliğinin oldukça düşük olduğu,

her ne kadar tescilli olduğu sürece markanın korunması esas ise de bu ibareyi içeren markaların koruma kapsamlarının dar değerlendirilmesinin gerektiği, anılan ibarenin ortak olarak yer aldığı markalarda yapılacak küçük değişikliklerin dahi iltibas tehlikesini ortadan kaldıracağı, buna göre dava konusu başvurunun, davacının itirazına mesnet markasından yeterince farklılaştığı, taraf marka işaretleri benzer olmadığından, davacının itirazına mesnet markalarının tanınmış olup olmadığının tartışılmasının sonuca etkili bulunmadığı,

kötü niyet iddiasının ispat edilemediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.