Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1516 K.2025/138

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı adına tescilli 2018/79372 sayılı "..." ibareli markanın, müvekkilinin zikredilen markalarıyla benzer olduğunu, davalının markayı kötüniyetli bir şekilde müvekkili markasının tanınmışlığından istifade etmek amacıyla tescil ettirdiğini ileri sürerek 2018/79372 tescil numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; her iki markada da yer alan "..." ibaresinin, davacının markası için ayırt edici olmadığını, markaların kullanıldığı ek ibare ve ambalajlar öne sürülerek yapılan açıklamaların mesnetten uzak olduğunu, dava konusu edilen kullanımların davacı şirkete ait özgün ve ayırt edici kullanımlar olmadığını, taraf markaları arasında aynı veya ayırt edemeyecek ölçüde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, somut uyuşmazlıkta 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 ve 6/5 hükümleri koşullarının oluşmadığının bilirkişi raporları vasıtası ile tespit edildiği, davacı tarafın kötüniyet iddiasını, davalı tarafın davaya konu markayı müvekkil markasını taklit edip rant elde etmek için aynı sınıfta tescil ettirdiği vakalarına dayandırdığı, buna karşın davacının henüz anılan markanın tanınmış marka olduğuna ilişkin herhangi bir mahkeme yahut Türk Patent ve Marka Kurumu kararını dosyaya sunmadığı,

dolayısı ile de kötüniyetli olarak davacının taklit edildiği iddialarının dinlenilmemesi gerektiği, salt marka başvurusunda bulunulması başvuru sahibinin kötüniyetini ispatlayamayacağı gibi davalı markası ile davacının tanınmış olduğunu beyan ettiği “...” markası arasında benzerlik de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

1.Davacının iltibas iddiasına dayanak yaptığı markalarının "..." , davalı markasının ise "M & ..." kelime markası oldukları, her iki markada da ortak ibarenin "..." kelimesi olduğu, bu İngilizce kelimenin Türkçe'de iyi, güzel gibi anlamlara geldiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince her ne kadar taraf markaları arasında SMK'nın 6/1 hükmünde belirtilen iltibas riskinin oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, taraf markalarının asıl ve baskın unsurunun ortak "..." kelimesi olduğu, davalı markasına eklenen unsurların markayı davacı mesnet markalarından ayırt etmekte yeterli olmadığı, işbu haliyle davalı markasının davacı markasının serisi olarak algılanma ihtimalinin hitap edilen tüketici kitlesi bazında yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece taraf markaları arasında markasal benzerlik unsurunun bulunduğu gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekiken yazılı gerekçe ile davanın reddine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

2.Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

KARŞIOY

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.