Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1526 K.2025/284

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş güvenliği kapsamındaki eğitimler ve yüksekte çalışma hizmetleri işi ile iştigal eden Ekstrem İşler Enerji İnş. Tem. Paz. Dan. Eği. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olduğunu, müvekkilinin "EKSTREM İŞLER+şekil" markasının 2013/39073 numarası ile 37. sınıfta.

"EKSTREM İŞLER" ibareli markasının 2015/24536 numarası ile 25, 35, 41 ve 45. sınıflarda tescilli olduğunu, davalı şahsın "EXTREME WORKS" ibareli, 2016/72527 numarası ile 41.sınıfta tescilli markasının müvekkilinin "EKSTREM İŞLER" ibareli markasının birebir İngilizce karşılığı olduğunu, 41. sınıf emtiasını içerdiğini, bu durumun müvekkilinin markası ile iltibas oluşturduğunu, ileri sürerek davalı adına tescilli 2016/72527 numaralı "EXTREME WORKS" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum yönünden davanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 25/3. hükmü uyarınca husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin farklı olduğunu, ortak bir pazarı ve müşteri kitlelerinin bulunmadığını, markalar arasında işitsel ve kavramsal benzerlik bulunmadığını, kelimelerin ayırt ediciliğinin olmadığını, bu iki kelimenin birçok markada kullanıldığını, müvekkilinin markasını tescil ettirmeden evvel 5 yıl öncesinde de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının esas unsurunun ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğu, davalı adına tescilli markanın tüketici nezdinde davacının seri markası şeklinde algılanmak suretiyle karışıklığa sebebiyet verebileceği, davalının, davacıdan farklı alanlarda hizmet verdiğini savunduğu ancak marka tescilinde herhangi bir ayrımına gitmeksiniz 41. sınıfta yer alan tüm hizmetlerin tescilini aldığı, bu nedenle tüm sınıf bütününün incelenmesi gerektiği, her iki tarafın da 41. sınıftaki hizmetler kapsamında olan benzer işler yürüttüğü, bu noktada sınıfsal benzerliğin bulunduğu,

davacının 2015/24536 tescil no.lu "EKSTREM İŞLER+şekil" markası aynı/benzer hizmetler yönünden önceki bir tarihte tescil edilmiş olmakla, davalı adına 41. sınıfta aynı/benzer hizmetlerde tescilli olan 2016/72527 no.lu "EXTREME WORKS+şekil" markasının SMK'nın 6/1. maddesi uyarınca hükümsüzlük şartlarının oluştuğu, hükümsüzlük davası yönünden davalı ...'in SMK'nın 25/3. maddesi gereği hasım sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 2015/24536 sayılı "EKSTREM İŞLER Endüstriyel Dağıtıcılık Hizmetleri+şekil" ibareli markanın 25, 35, 41 ve 45. sınıf emtialarda 25.01.2016 tarihinde; yine 2013/39073 sayılı "EKSTREM İŞLER+şekil" ibareli markanın 37. sınıf emtiada 08.06.2014 tarihinde davacı adına tescil edildikleri, davaya konu 2016/72527 sayılı "EXTREME WORKS" ibareli markanın 41. sınıf emtiada 16.05.2017 tarihinde davalı ... tescil edildiği iltibas değerlendirmesinin hukuki bir konu olduğu,

bilirkişi tarafından bu hususta yapılan değerlendirmelerin Mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmadığı dikkate alınarak yapılan değerlendirmeye göre, davacı markalarının iki kelimeden oluştuğu, “ekstrem” ve “işler” ibarelerinin yan yana yazıldığı, birden fazla kelime unsuru taşıyan markalarda çekirdek ya da baskın unsur denilen ibarenin önemli olduğu, davacı markasındaki “işler” kelimesinin ayırt edicilik taşımayan ek unsur niteliğinde olduğu, vurgunun “ekstrem” ibaresinde olduğu, davalı markasındaki “Works” ibaresinin İngilizce'de “yapılan işler”,“hizmet alanı” gibi anlamlara geldiği, bir ayırt edicilik taşımadığı,

dolayısıyla davalı markasındaki baskın unsurun “extreme” ibaresi olduğu, “ekstrem” kelimesinin İngilizce'de “olağan üstü”, “alışılmışın dışında” gibi anlamlar taşıdığı, İngilizce'nin diğer dillere göre ülkemizdeki yaygınlığı ve halk nezdinde oluşturacağı çağrışım dikkate alındığında, bu kelimenin ayırt ediciliği yüksek bir marka özelliği göstermediği, davacı markalarının şekil unsurlu olduğu, davalı markasının ise düz yazı karakterinden ibaret olduğu, markalar arasında görsel açıdan benzerlik bulunduğu, “ekstrem” ile “extreme” kelimelerinin telaffuzunun aynı olduğu,

markalar bir bütün halinde değerlendirildiğinde, markaların “EXTREME WORKS” ve “EXTREM İŞLER” olarak algılanacağı, aralarında işitsel benzerliğin bulunduğu, davacının markalarının 25, 35, 37, 41 ve 45. sınıflarda tescilli olduğu, davalı markasının 41. sınıfta tescilli olduğu, 41.sınıf içeriğinin taraf markalarında aynı olduğu, sınıfsal benzerliğin tarafların faaliyet gösterdiği alanlara göre değil, markaların tescil edildiği sınıflara bağlı olarak irdelenmesi gerektiği, buna göre hükümsüzlüğü talep edilen davalı markasının davacı markası ile ortak bir şekilde 41. sınıfta tescilli olduğu,

mahkemece yanılgılı gerekçe ile aynı sonuca ulaşıldığı, ancak yapılan bu yanlışlığın düzeltilebilir olduğu, nihayetinde taraf markaları arasında ortalama tüketici kitlesi nezdinde bir iltibas tehlikesinin bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe yönünden kaldırılması gerektiği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.