Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1770 K.2025/366

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2003/38044 sayılı “seç” ve 2016/87123 sayılı “seç market” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketçe yapılan 2019/59430 sayılı “bolu s.ç.g. Seç-al” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin zikredilen markalarını mesnet göstermek suretiyle iltibas, tanınmışlık ve kötüniyet hukuki sebeplerine dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı markalarında geçen “seç” ibaresinin, uyuşmazlık konusu hizmetlerde ayırt ediciliği düşük bir ibare olup herkes tarafından kullanılabileceğini, davacının tanınmışlık ve kötüniyet iddialarını ispata yarar delil sunamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları kapsamında yer alan hizmetler benzer olsa da taraf marka işaretleri arasında iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzerlik bulunmadığı, tanınmışlık ve kötüniyet iddialarının da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlık konusu olan 35.sınıf hizmetler davacının itirazına mesnet markaları kapsamında yer alan hizmetlerle aynı ve benzer olduğundan taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, ayrıca itiraza mesnet “SEÇ” ve “SEÇ MARKET” ibareli markalar ile davalı şirkete ait "BOLU S.Ç.G. SEÇ-AL" ibareli marka arasında, esas unsurlar nazara alınarak yapılan karşılaştırmada ise.

"SEÇ" ibaresinin özellikle 35.05. sınıfa giren hizmetler açısından ayırt edici niteliği düşük ise de, ayırt ediciliği zayıf markaların da korunmasının esas olduğu, dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı, bu durumda, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu,

en azından ortalama tüketicilerce markaların ilişkilendirileceği ya da başvurunun davacı Şirketin seri markalarından biri olarak algılanacağı, diğer taraftan davacı vekilince, aynı Kanun'un 6/5 hükmündeki koşulların oluştuğu ileri sürülmüşse de, uyuşmazlık konusu olan tüm mal ve hizmetler bakımından taraf markalar arasında iltibas koşullarının oluştuğu kabul edildiğinden davacının bu iddiası yönünden inceleme yapılmasına gerek görülmediği, kötüniyet iddiasının ispat edilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.