Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1773 K.2025/303

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalılardan ...'ndan alacaklı olduğunu, icra takibinde borçlunun haczi kabil malının tespit edilemediğini, davalı ...'nun alacaklılarından mal kaçırmak kastıyla murisi ...'nun mirasını reddettiğini, mirasın reddi nedeniyle mirasçı sıfatı kazanan diğer davalıların aldıkları mirasçılık belgesi ile muris ...'ye ait taşınmazları üzerilerine intikal ettirdiklerini ileri sürerek Türk Medeni Kanunu'nun 617. maddesi gereğince mirası reddin iptalini, aksi halde terditli olarak İcra İflas Kanunu'nun 277. maddesi uyarınca mirası redde ilişkin tasarrufun iptalini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... 18.01.2021 tarihli dilekçesiyle; açılan davayı kabul etmiştir. 2.Davalı ... özetle; takibe konu senetlerin yakın arkadaş olan davacı ile davalı ... arasında muvazaalı olarak düzenlendiğini, tarafların mirasın reddini iptal ettirmek amacında olduklarını, gerçekte davacının kimseye 500.000,00TL borç verme imkanının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. 3. ...'nun velisi ... ; açılan davayı kabul etmediğini, eski eşi ...'nun en yakın arkadaşı ile anlaşarak davayı açtığını ifade etmiştir.

4. Diğer davalı ... duruşmaya katılarak, davaya cevap vereceğini ifade etmiş ancak cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ...'nun davayı kabul ettiği, ayrıca murisin birden fazla taşınmazının olmasına karşın herhangi bir borcunun olmadığı, ...'nun ise aleyhine birden fazla icra takibi bulunduğu, açıklanan nedenlerle davalı ...'ın alacaklılardan mal kaçırma kastıyla mirası reddettiği gerekçesiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 617. maddesi uyarınca davanın kabulüne, mirası reddin iptaline ve davalı ...'a düşecek miras payının TMK 617/2 uyarınca resmen tasfiyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili özetle, davanın 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçının alacaklısı tarafından açılan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 617. maddesi uyarınca mirası reddin iptali terditli İcra İflas Kanunu'nun 277. maddesi uyarınca mirası redde ilişkin tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371. maddeleri,

2.İcra İflas Kanunu'nun 277. maddesi,

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 617. maddesi.

3. Değerlendirme

Somut olayda; davalı ...'ın Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/653 Esas sayılı dosyasındaki mirası redde ilişkin beyanı 24.04.2019 tarihli olup; eldeki dava ise 05.12.2019 tarihinde açılmıştır. Bu nedenle, davacının Türk Medeni Kanunu'nun 617. maddesinden kaynaklanan mirası reddin iptaline ilişkin ilk talebinin 6 aylık hak düşürücü süreden reddi gerekirken kabulü isabetsizdir. O halde, Mahkemece davacının ilk talebinin hak düşürücü süreden reddi ile terditli talebi olan İcra İflas Kanunu'nun 277. maddesine göre bir karar verilmesi gerektiğinden hüküm bozulmuştur.

VI. KARAR