Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2140 K.2025/608

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibaresini 07, 08, 09, 11, 14, 21 ve 28. sınıfta yer alan emtialar yönünden tescil ettirmek üzere yapmış olduğu başvurunun 2003/20794 sayılı marka ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-(ç) hükmü anlamında aynılık ve ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen reddedildiğini, bu karar yönelik yapılan itirazın da YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, halbuki markaların benzer olmadığını, müvekkilinin 2005/02228 sayılı "..." ibareli markanın da sahibi olduğunu ve kazanılmış hak sağladığını,

müvekkile ait dava konusu markanın reddedilen emtiaların redde mesnet edilen 2003/20794 sayılı markada yer alan emtialardan oldukça farklı olduğunu ileri sürerek YİDK'in 27.10.2020 tarihli ve 2020-M-8895 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru markasının "..." şeklinde, mesnet markanın ise "..." görselini içermesi karşısında, markalar arasında görsel, sesçil ve anlamsal şekilde benzerlik oluştuğu, bu benzerliğin SMK'nın 5/1-(ç) hükmünde belirtilen "aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer" olarak değerlendirilmesi gerektiği, taraf markaları arasında ayniyetin söz konusu olduğu,

ancak davacının daha önce 2005/02228 sayılı "..." ibareli markası olup, başvuru konusu "cd-dvd kayıt ve oynatıcı cihazlar, mp3 çalar, mikrofonlar, giyilebilir teknolojik cihazlar (akıllı saatler, bileklikler, başa takılan cihazlar), cep telefonu kılıfları" yönünden müktesep hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2020-M-8895 sayılı kararının dava konusu 2019/94380 sayılı markanın kapsamında yer alan "cd-dvd kayıt ve oynatıcı cihazlar, mp3 çalar, mikrofonlar, giyilebilir teknolojik cihazlar (akıllı saatler, bileklikler, başa takılan cihazlar), cep telefonu kılıfları" yönünden iptaline karar verilmiş, hüküm,

taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu her ne kadar davacı vekilince 13.12.2021 tarihli istinaf dilekçesinden sonra sunulan 14.04.2023 tarihli dilekçe ile redde mesnet markayı 12.12.2022 tarihli devir sözleşmesiyle devraldığından,

davanın kabulüne karar verilmesi talep edilmiş ise de, işbu davanın YİDK kararının iptali davası olduğu ve YİDK karar tarihindeki hukuki duruma göre karar verilmesinin gerektiği, SMK'nın 5/1-(ç) hükmünde yer alan mutlak ret nedeninin, aynı Yasa hükmünün üçüncü fıkrası uyarınca, önceki marka sahibinin başvurunun tesciline açıkça muvafakat ettiğini gösteren noter onaylı belgenin YİDK karar tarihinden önce Kuruma sunulması hâli dışında, redde mesnet markanın sonradan devralındığına ilişkin belgenin sunulması suretiyle aşılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm,

taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun mutlak nedenle kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.