Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2578 K.2025/939

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan önce “...

Koleji” markasını uzun yıllardır kullanarak tanınır hale getirdiğini, marka üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, markanın tescili için 17.05.2020 tarihinde müvekkili ortağı adına 2020/51319 numarasıyla Türk Patent ve Marka Kurumu'na (TÜRKPATENT) başvurulmuşsa da davalı şirketin adına tescilli 2019/01949 ve 2019/00716 numaralı markaları mesnet göstererek tescil başvurularına itiraz ettiğini ve nihayetinde başvuru markasıyla davalı markaları 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 6/1 hükmü gereği benzer görüldüğünden başvurularının reddedildiğini,

TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendire Kurulu (YİDK) kararı aleyhindeki davalarının Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2021/325 E. sayılı dosyasında derdest olduğunu davalının itirazına mesnet bu markalarını fiilen kullanmadığını, markalarının tesciline engel teşkil eden davalı markalarının sicilden terkini ve hükümsüzlüğünü talep ettiklerini, müvekkilinin uzun senelerdir www.erenkoykoleji.k12.tr alan adını kullanmasının da aslında markanın gerçek sahibi olduğunu ispatladığını,

bu alan adından önce de internet ortamında mülkiyeti kazanılan alan adlarından www.erenkoykoleji.com alan adının ise 2017 yılından bu yana vekâleten ve aslen müvekkili lehine kullanıldığını, aynı şekilde www.erenkoykoleji.org, www.erenkoykoleji.net gibi alan adlarının da vekâleten veya aslen müvekkili hakimiyetinde olduğunu, müvekkilinin reklam faaliyetlerinden 2017 ve 2018 yılına ait 4 farklı reklam hizmetini ve örnek görselleri de dosyaya sunduklarını, müvekkili markasının 2017 başından bu yana da “...

Koleji” ismiyle anaokulu, ilkokul, ortaokul bölümlerinin çatı markası olarak yer aldığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2019/01949 ve 2019/00716 numaralı markaların hükümsüzlüğü ile tecavüzün önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının gerçek hak sahipliği iddiasını ispata yarar delil bulunmadığını, sunulan faturalardan anlaşılacağı üzere markasal kullanımın işarete ayırt edicilik kazandırmadığını, tam aksine unvanın ön planda olduğunu, İstanbul’da faaliyet yürüten davacının iki adet raket tabelada reklam vermesinin markaya ayırt edicilik sağladığını ispatlamayacağını, müvekkilinin kullandığı markayı tescil ettirmek istemesinin doğal olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı taraf “... Koleji” ibareli markasının, davalının “... Eğitim Kurumları” markasının koruma tarihi olan 09.01.2019 ve “...

Verimli Eğitim Kurumları” markasının koruma tarihi olan 04.01.2019 tarihinden önce kullanmaya başladığını iddia etmişse de sunulan reklam afişleri ve bina görsellerinin tarih içermediği, bu nedenle anılan markaların tescilinden önceye ait kullanımı ispatlamadığı, alan adı kayıt belgesi olarak sunulan belge 2018 tarihli olsa da fiili kullanımı göstermediği, dosyaya sunulan eski tarihli faturaların tek başına tanınmışlık şartını sağlamayacağı, kötü niyet olgusunu ispatlamaya yeter delil de sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının gerçek hak sahipliği iddiasına dayalı olarak davalı markalarının hükümsüzlüğünün gerekip gerekmediği noktasındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.