Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2626 K.2025/1202

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." esas unsurlu birçok markası olduğunu, davalı şirketin "... " ibareli marka başvurusuna itirazlarının TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerledirme Kurulu (YİDK) kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin 20, 21 ve 35. sınıflarda tescile dayanan, yargı kararı ile kesinleşen müktesep hakkının olduğunu, davalının markayı lisanslı olarak kullandıktan sonra müvekkilinin markasının tescilli olduğu sınıfta iltibas oluşturacak şekilde marka başvurusunda bulunmasının kötüniyeti gösterdiğini, unvana dayalı iptal şartlarının bulunduğunu ileri sürerek 2020-M–1079 sayılı YİDK kararının iptali ile davaya konu marka başvurusunun 21. sınıfta yer alan emtia yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu markanın esas unsurunun "SPONYLİNE" olduğunu, markalar arasında görsel benzerlik bulunmadığını, iltibas tehlikesinin oluşmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, davacının 21. sınıfta müktesep hakkının olmadığını, "TİTİZ" ibaresinin markada ikinci unsur olduğunu, markalar arasında benzerlik olmadığını, müvekkilinin 21. sınıfta tescilli "..." ve "..." ibareli markalarını birleştirerek aynı emtia sınıfında başvuru yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü anlamında markalar arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, başvuru konusu markada "..." ibaresinin herhangi bir anlamı olmayan "..." ibaresi ile birlikte esas unsur olduğu, baskın unsur olmasa da "..." ibaresinin esas unsurlardan biri olduğu, 21. sınıf emtia bakımından somut ayırt ediciliğinin bulunduğu, markaların ortak "..." ibaresini esas unsur olarak içermelerinden dolayı aralarında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğu,

dava konusu markada kullanılan renk kompozisyonun davacıya ait markalar ile benzerlik taşıdığı, karşılaştırılan markaların genel görünüm ve anlam olarak ortalama tüketici nezdinde iki marka arasında ticari ya da ekonomik bir bağ bulunduğu şeklinde algılanabileceği, SMK'nın 6/5 hükmü anlamında tanınmışlığın ispatlanmadığı, davacıya ait unvan ile dava konusu marka başvuru benzerlik taşımadığından ve davacının unvanını fiilen kullandığı faaliyet alanının tespit edilememesi nedeniyle dava konusu markanın davacıya ait ticaret unvanı sebebi ile reddi için gerekli şartların oluşmadığı,

davalı şirketin önceki tarihli 2007/52986 ve 2012/08520 sayılı markaları ayrı ayrı “...” ve “...” ibaresini içermekle birlikte, önceki tarihli markalar arasında “...

TİTİZ” ibaresini içeren marka bulunmadığından salt “...” veya “...” ibaresini içerdikleri gerekçesi ile önceki tarihli markaların, sonraki tarihli dava konusu markaya “kazanılmış hak” sağlamayacağı, davalı şirketin, 2009 yılında lisans sözleşmesi ile kullandığı bir markayı içerir ve lisansa konu emtiayı da kapsar şekilde kendi adına tescil ettirmek üzere başvuruya konu etmesinin kötüniyet olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.