Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2665 K.2025/1094

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin online ve mobil oyun pazarında dünya çapında bilinen bir firma olduğunu, bu tanınırlığın ülkemizde de mevcut olduğunu, müvekkilinin 2019/02667 sayılı ve "..." ibareli markanın 07, 09, 16, 28, 35, 38, 41, 42 ve 45. sınıflarda tescili için başvuruda bulunduğunu, davalı şirketin itirazı üzerine müvekkili markasının kapsamında 07 ve 09. sınıfta yer alan bir kısım malların başvuru kapsamından çıkartıldığını, müvekkilinin bu karara yaptığı itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının benzer olmadıklarını,

müvekkili markasının fazlasıyla ayırt ediciliğinin bulunduğunu, redde gerekçe olarak gösterilen davalı markasının ise yalnızca siyah renkteki yazı karakteriyle ve büyük harflerle yazılan “...” ibaresinden oluştuğunu, redde mesnet gösterilen 2017/01971 ve 2015/43819 sayılı markaların yalnızca “telefon, drone, bilgisayar monitörü ile bilgisayar” emtiaları bakımından tescilli olduğunu, müvekkili başvurusunda yer alan malların bu mallar ile benzer olmadığını, müvekkili markalarının tanınmış marka olduğunu ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili; taraf markalarının her ikisinin de “pik” şeklinde okunduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin sabit olduğunu, tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiklerini, müvekkilinin oyun bilgisayarları sattığını, oyun bligisayarları ile oyun üretimi arasında ilişkinin sabit olduğunu, davacının önceki tescillerinin 09. sınıf malları kapsamadığını, 35, 38, 41 ve 42. sınıf hizmetleri kapsadığını, bu nedenle kazanılmış bir hakkının var olmadığını, nitekim taraflar arasında görülen davalarda da bu durumun tespit edildiğini, davacının tescilli ticaret unvanının kendisine bu ibareyi markasal olarak kullanım hakkı tanımayacağını, davacının tescilsiz kullanımlarının da yine davacı lehine müktesep hak sağlamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2019/02667 sayılı "..." ibareli davacı ... başvurusu kapsamında reddine karar verilen mallar ile davalı yana ait ret gerekçesi markalar kapsamında yer alan mallar arasında, sektörel teamüller çerçevesinde değerlendirilebilir bir benzerlik ilişkisinin mevcut olduğu,

bununla birlikte taraf markalarını oluşturan esas unsurların “...” şeklinde oldukları, işaretlerin görsel anlamda benzerlik taşımadıkları, ancak özelilkle işitsel açıdan birbirleri ile birebir aynı oldukları, bu durumun tüketicilerin taraf markalarının aynı iktisadi kaynağa ait oldukları yönünde algı edinmeleri sonucunu doğurabileceği, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru konusu yaptığı ibare ile itiraza mesnet markanın asli unsurlarının "..." ve "..." şeklinde olduğu, ibarelerdeki tek harf farklılığının işitsel bakımdan bir farklılık yaratmadığı, markaların işitsel bakımdan aynı ve görsel bakımdan benzer bulunduğu, başvuru kapsamındaki 07 ve 09. sınıf malların itiraza mesnet 2015/43819 numaralı marka kapsamındaki "Bilgisayarlar; dizüstü bilgisayarlar; tabletler; akıllı telefonlar; tablet telefonlar." emtiaları ile 2017/01971 sayılı marka kapsamındaki "Akıllı telefonlar; akıllı saatler;

bilgisayar ekranları." malları ile benzer olduğu, böylece taraf markaları arasında emtia benzerliğinin de gerçekleştiği, davacının müktesep hak iddiasına dayanak markaların farklı sınıflarda yer alan mal ve hizmetleri kapsadığı gibi tescil tarihleri itibariyle de davacı yararına müktesep hak yaratmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.