Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3234 K.2025/3583

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 20.05.2025 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... ve ihbar olunan vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ın davalıdan dava konusu aracı 28.08.2014 tarihinde satın aldığını, satış işleminin dava dışı ... Enerji Ür.

A.Ş. adına gerçekleştiğini, 21.01.2015 tarihinde müvekkili şirkete satıldığını, müvekkili ...'in her iki şirketin de temsilcisi olup aracı şahsi kullanımı için aldığını, araçta mekanik sorunlar ortaya çıktığını, 17.04.2016 tarihinde arızalandığını, davalı ile iletişime geçilerek davalının yetkili servisine çekildiğini, çok uzun bir süre serviste kalan aracın motorunun değiştirilmesi gerektiğinin müvekkiline bildirildiğini, davalının teklifinin müvekkilince kabul edilmediğini, davalıya 12.05.2016 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini,

davalının araçta başka bir problem yaşanmayacağı konusunda müvekkilini ikna ederek ayıplı aracın motorunun değiştirildiğini motor değişiminden sonra 29.08.2016 tarihinde aracın yolda kaldığını, garanti kapsamındaki araçta arızaların sürekli tekrarladığını, arızaların üretimden kaynaklandığını, araçtan beklenen faydanın sağlanamadığını ileri sürerek ayıplı aracın (gizli ayıp) aynı model araçla değiştirilmesine, mümkün olmaması durumunda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 24. maddesinin uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; araçta üretim hatasından kaynaklanan bir ayıp bulunmadığını, servis kayıtları ışığında araçta motor değişimi öncesinde giderilemeyen sorun olmadığını, davacının onarım hakkını kullandıktan sonra diğer seçimlik haklara başvurabilmesi için aranan yasal koşulların gerçekleşmediğini, araçta kullanıma bağlı olarak ortaya çıkan sorunların giderildiğini, ayıp iddiasının kabul edilebilir olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile araçtaki ayıbın gizli ayıp olması sebebiyle zamanaşımı süresi dolmadan dava açıldığı, bilirkişi raporunda açıklandığı üzere dava dilekçesinde belirtilen motor değişiminden sonra meydana gelen arızaların, şanzıman arızasının ve turbo arızasının motor değişimi ile ilgisinin olmadığı, üretimden kaynaklanan ayıplı motorun garanti süresi içerisinde değiştirilmesi sebebiyle davacının mağduriyetin giderildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 01.09.2021 ve 23.03.2022 tarihli bilirkişi raporlarında, dava açıldıktan sonra meydana geldiği belirtilen şanzıman arızalarının davaya konu motor arızası ile bağlantılı olmadığı, aracın satış tarihinden 5 yıl 3 ay sonra ve araç 214.252 km'de iken şanzıman arızasının ortaya çıktığı, bu arızanın üretimden kaynaklanan gizli ayıp olmadığı, şanzımanın normal kullanım ömrünü tamamladığı, davaya konu motor arızasının üretimden kaynaklandığı ve araç motorunun yenisi ile değiştirilmesiyle araçta üretimden kaynaklanan ayıbın giderildiğinin belirtildiği,

bu belirlemelere göre dava dilekçesinde dayanılan motor arızasının üretimden kaynaklanan gizli ayıp olduğu ancak davacının öncelikle ücretsiz onarım hakkını seçtiği (davacı vekili, davalının bu seçime ikna ettiğini ileri sürmüşse de bu yönde yazılı delil sunmadığı), davalının da motor değişimi ile ayıbı giderdiği, davacının diğer ayıp iddialarının üretimden kaynaklanan gizli ayıp olmadığı, kullanımdan kaynaklana arızalar olduğu,

aracın kullanım süresi ve km'si dikkate alındığında davacıların araçtan sürekli yararlanamama durumunun oluşmadığı gerekçesiyle davacı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ayıplı satım iddiasına dayalı misli ile değişim istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.