Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/42 K.2024/8251

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu "..." markayı ihdas ve ilk tescilini gerçekleştirerek kullanan, markayı tüketici nezdinde tanınmış hale getirenin müvekkili şirket olduğunu, bu durumda 6769 sayılı SMK'ya göre "...", "... ", "...

İbare ve Şekil", "...", "Radyo ..." ortak seri hizmet markaları üzerinde üstün ve öncelikli hakkın müvekkili "Eis ..." ile "..." şirketlerine ait olduğunu, müvekkilleri adına tescilli 2004/02152, 2004/02150, 2004/17890, 2014/109106, 2011/76454, 2015/27750, 2015/27761 nolu markaların ... esas unsurlu markalarının sahibi olduğunu, davalı yanın asli unsuru ... ibaresini birebir aynı ve markanın esas unsuru teşkil edecek biçimde 2017/118296 no ile tescilli "..." şeklinde tescil ettirdiğini, markanın,

müvekkillerinin "..." esas ibareli seri ortak markaları ile aynı esas unsur ve aynı 37. sınıfta tescili nedeniyle hükümsüzlüğüne ve bu markanın sicilden terkinine yargılama sonuna kadar devrine yönelik işlemlerin yasaklanmasına ihtiyati tedbir kararı verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın derdestlik nedeni ve hak düşürücü süre geçtikten sonra açılması sebebiyle reddi gerektiğini, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, yetkili mahkemenin Konya Mahkemeleri olduğunu, davacının iddiası olan markalar arasındaki benzerliğin ortaya konulabilir olmadığını, "..." ibaresinin coğrafi bir terim olduğunu, işbu davaya sebep olan markanın bir coğrafi terimden ibaret olduğunu, "... Evleri" markasındaki ibare ile davacı markalarındaki ibare arasında bir bağlantı bulunmadığını, ihtiyati tedbire itiraz ettiklerini, açıklanan nedenlerle davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 26.10.2021 tarihli raporda özetle; "...davaya esas davacı şirket tescilli markaları ile davalı şirketin markasal kullanımının aynı /aynı tür hizmetleri kapsadığı, davalı markasının davacıya ait markalar ile ortalama tüketici nezdinde benzer/ilişkili marka olarak değerlendirilebileceği, bu nedenle ortalama tüketici nezdinde benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin söz konusu olabileceği, davalı markasının davacının tescilli markalarından haksız yarar sağlayabileceği,

davalının markasının kötüniyet gerekçesi ile hükümsüzlüğü koşullarının oluşup oluşmadığının takdirinin sayın mahkemeye ait olduğu" Taraflarca sunulan belgeler ile tüm deliller incelenmiş, çözümü teknik ve özel bilgiyi gerektirdiği düşünülen konularda bilirkişi incelemesi yaptırılmış, mahkeme tarafından alınan raporlar birbiriyle uyumlu oldukları ve denetime açık, gerekçesi ile sonucu itibariyle dosya kapsamına uygun oldukları.." gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2017/118296 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, alınan her iki bilirkişi raporunda da davalıya ait markanın davacıya ait markalar ile ortalama tüketici nezdinde benzer/ilişkili marka olarak değerlendirilebileceğinin belirlendiği, bu nedenle hükümsüzlük koşulları oluştuğundan İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekillince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, 2017/118296 no ile tescilli "..." markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üç, altı ve dokuzuncu fıkraları ve 25 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.