Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5426 K.2025/4733

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 01.07.2025 günü hazır bulunan davacı ve asli müdahil vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/437 E. sayılı dosyası ile konkordato talebinde bulunulduğunu, mahkemece 05.10.2018 tarihinde geçici mühlet kararı verildiğini, 05.03.2019 tarihli duruşmada ise 1 yıl süre ile kesin mühlet kararı verildiğini, mühlet kararında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 294. maddesi gereğince 05.10.2018 tarihinden itibaren rehinle temin edilmemiş alacaklara faiz işletilemeyeceğine karar verildiğini,

ancak davalı bankanın bu karara rağmen müvekkiline kullandırmış olduğu kredilere faiz işlettiğini ve müvekkilinden faizle birlikte tahsilat yaptığını, faizin iadesi hususunda bankayla yapılan görüşmelerin sonuçsuz kaldığını, bunun üzerine 05.10.2018 tarihinden sonra haksız olarak işletilen faizin iadesi için Ordu İcra Müdürlüğü'nün 2019/9403 E. sayılı dosyası ile davalı banka aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı borçlu tarafından haksız yapılan itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına,

alacağın şimdilik 650.000,00 TL'sine 05.10.2018 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, davalının %20'den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; konkordato mühletinin verilmesinden sonra faize yönelik hukuka aykırı hiçbir tahsilat yapılmadığını, davacı ile müvekkil banka arasında birden fazla kredi, kredi kartı gibi birçok akit olduğunu, bu ilişkilerden kaynaklı birden fazla tahsilat kalemi olduğunu, davacının kullandığı kredilerin rehinle teminat altında olduğunu, kısmi ödemede borçlunun bildirim yapmamasına binaen tahsilata ilişkin seçimlik haklarının bulunduğunu savunarak davanın reddine ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, mahkemenin 2018/437 E. sayılı dosyasında konkordato talep eden davacıya 1 yıl kesin mühlet verilerek 05.10.2018 tarihinden itibaren rehinle temin edilmemiş alacaklara faiz işletilemeyeceğine ilişkin karar verildiği, dava konusu 4 adet kredinin 11.07.2016 tarihli genel kredi sözleşmesine dayalı olarak kullanıldığı, kredilerin taşınır ve taşınmaz rehni ile temin edilmediği,

bu nedenle 05.10.2018 tarihinden itibaren rehinle temin edilmemiş alacaklara faiz işletilemeyeceği, bilirkişi raporuna göre davalı bankanın 05.10.2018 tarihinden 05.03.2019 tarihine kadar 3.686.443,69 TL ana para, 1.121.611,13 TL faiz tahsilatı yaptığı, yapılan faiz tahsilatının 2004 sayılı Kanun'un 294. maddesine aykırı olduğu, dava açıldıktan sonra icra dosyasındaki alacağı temlik alan ...'un vekaletnamesinin davacı vekili tarafından dosyaya sunulduğu,

dolayısıyla husumet yönünden de dosyada bir eksik kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın 650.000,00 TL'lik asıl alacak üzerinden iptaline ve asıl alacak üzerinden icra inkâr tazminatına karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

1.Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı şirket 03.10.2018 tarihinde konkordato talebinde bulunmuş, tensip ara kararı ile 05.10.2018 tarihi itibariyle konkordato başvurusu kabul edilerek 3 ay geçici mühlet kararı, sonrasında 05.03.2019 tarihinde 1 yıllık kesin mühlet kararı verilmiş, 18.09.2020 tarihinde konkordato projesi tasdik edilerek 14.04.2022 tarihli Yargıtay ilamı ile de kesinleşmiştir. Davalı taraf 14.12.2023 tarihinde konkordatonun feshi istemi ile dava açmış, Ordu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 13.02.2024 tarih, 2023/434 E. ve 2024/72 K. sayılı kararı ile konkordatonun işbu davada davalı banka yönünden kısmen feshine karar verilmiştir.

Mahkemece, dosyadaki uyuşmazlığın çözümünde konkordatonun kısmen feshi davasının bekletici mesele yapıldıktan sonra, fesih kararının tartışılıp sonuca etkisi gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.