Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5446 K.2025/3647

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında beton direk alımına ilişkin 01.08.2018 tarihli sözleşme imzalandığını, müvekkilinin üstlendiği işte kullanılmak üzere beton direklerin davalıdan alınarak kullanıldığını, davalıdan satın alınan malzemelerin bedelinin 1.117.932,00 TL olmasına rağmen müvekkilince davalıya 23 adet toplam 2.942.000,00 TL tutarlı avans çeki verildiğini, bu çeklere karşılık 1.580.000,00 TL ödeme yapıldığını, yani davalı şirketten satın alınan malzemelere karşılık müvekkili şirketin 462.068,00 TL fazla ödeme yaptığını,

müvekkilinin davalıdan 1.824.068,00 TL alacaklı olup bu tutar içindeki toplam 917.000,00 TL tutarlı 6 adet çekin işbu davanın konusu olduğunu, sözleşmede belirtilen avans çeklerinin bir kısmının bedelinin davalıya ödendiğini, bir kısım çeklerin davalıdan geri alınarak iptal edildiğini, davalıya verilen bir kısım çeklerin ise davalının alacağını fazlasıyla tahsil etmesi nedeniyle ödenmediğini, davalı şirkete avans ödemesi kapsamında verilen 01.02.2020 tarih 100.000,00 TL, 15.01.2020 tarih 170.000,00 TL, 31.01.2020 tarih 170.000,00 TL,

17.01.2020 tarih 290.000,00 TL bedelli çekler yönünden müvekkilinin davalı şirkete fazla ödeme yapması nedeniyle borcu bulunmadığını, yine davalı şirkete avans ödemesi olarak verilen 28.01.2020 tarih 95.000,00 TL, 02.02.2020 tarih 92.000,00 TL bedelli çekler bedelsiz kaldığından müvekkilinin davalı şirkete ve diğer davalı ...'na borcu bulunmadığını ileri sürerek dava konusu altı adet çek yönünden müvekkilinin davalı şirkete borçlu olmadığının tespiti ile bu çeklerin iptaline,

28.01.2020 tarih 95.000,00 TL ve 02.02.2020 tarih 92.000,00 TL bedelli çekler yönünden ise müvekkilinin her iki davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı ... Müh. Elektrik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkil ile davacı arasında 01.08.2018 tarihinde beton direk alım sözleşmesi imzalandığını, sözleşmede işbu davaya konu çeklerin seçilen ödeme yöntemi olarak karara bağlanmadığını, bu çeklerin bahse konu iş ve sözleşme ile bağlantısının olmadığını, müvekkili şirket yetkilisinin süreç içerisinde bir çok kez davacı şirket yetkilisine ve çocuklarına borç paralar verdiğini, müvekkili ile davacı arasında bir çok ticari iş nedeniyle alacak-borç ilişkisi bulunduğunu, söz konusu çeklerin de davacının müvekkiline olan borçları karşılığında verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından dava konusu çeklerin avans olarak verildiğinin iddia edildiği, iddiayı ispat zımnında sunulan 01.08.2018 tarihli sözleşmede avans olarak davalıya verildiği belirtilen 14 adet çekin keşide tarihlerinin 2018 ile 2019 yıllarına ait olduğu, davacının ise 01.02.2020 tarih 100.000,00 TL, 15.01.2020 tarih 170.000,00 TL, 31.01.2020 tarih 170.000,00 TL, 17.01.2020 tarih 290.000,00 TL, 28.01.2020 tarih 95.000,00 TL ve 02.02.2020 tarih 92.000,00 TL bedelli çeklerden dolayı borçlu bulunmadığının tespitini istediği, bu çeklerin sözleşme içeriğinde yer almadığı,

davacının dava konusu ettiği çekleri avans olarak verdiğini yazılı belge ile kanıtlaması gerektiği, sunulan yazılı belgede dava konusu çeklerin yer almaması sebebiyle davacının, iddiasını yazılı belge ile kanıtlayamadığı, dava ve delil dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu çeklerin avans olarak verildiği, ancak karşılığında davalı tarafça mal verilmeyerek bedelsiz kaldığı hususunun davacı tarafça kanıtlanamadığı, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, avans olarak verildiği iddia edilen çekler nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.