Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5681 K.2025/3721

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/56875 sayılı ve "Mi" ibareli başvurusunun, 2016/87054 sayılı, "mi" ibareli tescilli marka nedeniyle 9. ve 35. sınıfta yer alan bir kısım mal ve hizmetler yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç hükmü uyarınca kısmen reddedildiğini, oysa redde mesnet markanın İstanbul 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/426 E., 2021/47 K. sayılı ilamı ile hükümsüz kılındığını, redde mesnet markanın hükümsüz kılınacağı bilgisinin davalı Kuruma verildiğini, bahsi geçen kararın 04.05.2021 tarihinde kesinleştiğini,

ayrıca müvekkilinin önceki markaları nedeniyle müktesep hakkının da bulunduğunu, müvekkilinin dava konusu başvuruyu oluşturan ibarenin gerçek hak sahibi olduğunu, redde mesnet marka tescilinin kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek 2021-M-1877 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptaline ve dava konusu başvurunun tescili istenen tüm mal ve hizmetlerde tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, YİDK incelemesinin karar tarihindeki şartlara göre yapıldığını, davacının dayandığı davaya ilişkin bilgi ve belgelerini ibraz etmediğini, bu nedenle hükümsüzlük davası bekletici mesele yapılmayarak incelemenin tamamlandığını ve YİDK kararının verildiğini, diğer itiraz eden marka sahibinin muvafakati nedeniyle başvuru markasının yalnızca 11. sınıf için yayınlandığını, ancak davalı şirketten muvafakat alınmadığını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bütünsel bakış açısıyla başvuru ve redde mesnet marka arasında ilk bakışta hiçbir inceleme ve araştırma yapmayı gerektirmeyecek şekilde ayırt edilemeyecek bir benzerliğin bulunmadığı, SMK'nın 5/1-ç hükmü anlamında aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıkları, başvuru ve redde mesnet markalar arasında sescil benzerlik olsa da, davacı başvurusunun redde mesnet markada ile görsel olarak birbirlerinden farklılaştıkları, bu sayede ortalama yararlanıcılar ve tüketiciler bakımından anlaşılabilir ... geldikleri gerekçesiyle davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 2021-M-1877 sayılı kararın iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taraf markaları arasında SMK'nın 5/1-ç hükmü anlamında emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleştiği, markalar arasındaki tek farkın dava konusu başvuruda yer alan "M" harfinin büyük harf karakteri ile yazılmasından kaynaklandığı, bu farklılığın redde mesnet marka ile dava konusu başvuru arasındaki ayırt edilemeyecek derecedeki benzerliği ortadan kaldırmadığı, taraf markalarının arasında SMK'nın 5/1-ç hükmü anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerliğin bulunduğu,

ancak, redde mesnet alınan markanın, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2019/426 E., 2021 K. sayılı kararıyla hükümsüz kılındığı ve bu kararın 04.05.2021 tarihinde kesinleştiği, her ne kadar davanın konusu olan YİDK'in karar tarihi itibariyle söz konusu hükümsüzlük davasında verilen hükümsüzlük kararı henüz kesinleşmemiş ise de, ortada YİDK karar tarihi itibariyle redde dayanak markaların hükümsüzlüğüne ilişkin verilmiş bir mahkeme kararı bulunduğuna göre, YİDK'ce bu mahkeme kararının kesinleşmesinin beklenmesi gerektiği,

nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 15.02.2022 tarihli 2020/6897 E. 2022/1136 K. sayılı ilamında da aynı sonuçlara ulaşıldığı, hükümsüzlük kararının 04.05.2021 tarihinde kesinleştiği ve hükümsüzlüğün geriye etkisi de gözetildiğinde, bu kararın Dairece dikkate alınması gerektiği, YİDK kararının dayanağı kalmadığı için davanın kabulüne karar vermek gerektiği, her ne kadar davacı tarafça, dava konusu başvurunun tescili istenen tüm mal ve hizmetler yönünden tescil edilmesi talep edilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince bu talep yönünde bir karar verilmemiş olup,

karara karşı sadece davalı vekilince istinaf yoluna başvurulduğu nazara alındığında, davacının bu talebi yönünden bir inceleme yapılmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin gerekçeye yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.