Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6098 K.2025/4337

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'in şarkı sözü yazdığını, yazdığı şarkı sözlerini izni dışında kullanılma ihtimaline karşı, küçük yaşı ve maddi imkanları dahilinde mesajlarla arkadaşlarına göndererek güvence altına almaya çalıştığını, bu mesajlar aracılığıyla müvekkiline ait eserin "alenileşme" unsurunun gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerektiğini, davalının, ...'in yazmış olduğu "..." adlı şarkının sözlerini küçük yaşından faydalanarak aldığını ve kendi şarkı sözüymüş gibi izinsiz kullandığını, halen de izinsiz kullanmaya devam ettiğini, bu haksız eylemden dolayı büyük maddi ve manevi kazançlar elde ettiğini,

"..." adlı şarkının umuma arz tarihi 2014 yılı olup söz yazarı kısmına davalının kendi adını yazdırdığını, müvekkilinin ise bu şarkı sözünü 03.03.2013 tarihinden önce yazdığını ve arkadaşına mesaj olarak gönderdiğini ileri sürerek 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (FSEK) 68. maddesine dayanarak izinsiz kullanılan şarkı sözü için müvekkil ... için 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile,

müvekkili ... için fazlaya ilişkin her türlü talep hakkı saklı kalmak kaydıyla, FSEK'in 68. maddesi uyarınca üç katı tazminat talebine karşılık şimdilik bahsi geçen şarkı sözü için bilirkişilerce belirlenecek rayiç değer üzerinden olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile bu belirlenecek miktarın olay tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen “...” isimli şarkının müvekkili tarafından 2012 yılında kaleme alındığını, dava konusu şarkının sözlerini yazma aşamasında şarkının aynı zamanda bestekarı olan ... ve menajeri ...’in de bulunduğunu, bestesi ise müvekkil ile ... tarafından yapıldığını, demosunu dahi 28.06.2013 tarihinde kaydettiklerini, davacılarla irtibatı olmadığını ve şarkı sözü için herhangi bir iletişime geçmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eser sahipliği yasal karinesi gereğince eser sahibinin davalı olduğu, aksinin davacı tarafından kanıtlanması gerektiği, alınan bilirkişi raporunda; davaya konu "..." adlı şarkının 04.02.2014 tarihinde davalı adına söz yazarı olarak tescil edildiği, davacıya ait [email protected] ve [email protected] posta adreslerinde yapılan incelemelerde yazışmaların davalının sahte hesabıyla yapıldığı, davacının davasını ispatlayamadığı, yine davacı ... yönünden kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ispatlanamayan davacıların davalarının ayrı ayrı reddine dair Mahkemece isabetli şekilde değerlendirilme yapıldığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava; fikir ve sanat eserleri kanunu kapsamında açılmış tecavüzün önlenmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.