Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6432 K.2025/3778

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına “...” markasının 15.05.1992 tarihinden itibaren tescilli olduğu gibi TÜRKPATENT tarafından Özel/01477 no ile “tanınmış marka” olarak da koruma altına alındığını, 1992 yılından bu yana, yurt içi ve yurt dışında aralıksız ve etkin bir biçimde kullanıldığını, müvekkilinin markaya önemli yatırımlar yaparak Türkiye genelinde oluşturduğu bayilikler, yurt genelinde faal mağazaları ve sürekli yaptığı reklam kampanyaları vasıtasıyla markayı tanınmış ve son derece ayırt edici hale getirdiğini, www.....com.tr ve www.....com.tr internet sitelerini aktif olarak kullandığını,

davalı gerçek kişi tarafından 2019/115370 no’lu “... ... ...” ibaresinin, 11.sınıf mallarda tescili için yapılan marka başvurusuna itirazlarının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, bu ibarenin müvekkilinin ... markasını esas ve/veya yan unsur olarak içeren seri markalarından biri olduğu algısı yarattığını, dava konusu marka başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK tarafından tesis olunan 10.03.2021 tarih ve 2021-M-1708 sayılı kararın iptali ile 2019/115370 sayılı "... ... ..." ibareli marka tescilinin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde;müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şahıs vekili cevap dilekçesinde; Latin dillerinde "ev" anlamına gelen "..." kelimesinin dünyada ev dekorasyonu işiyle iştigal eden on binlerce şirket tarafından kullanıldığını, ayırt edici gücü görece düşük bir ibare olduğunu, başvurunun eşya listesinde yer alan malların muhteviyatı da düşünüldüğünde, markaların bütünüyle bıraktıkları izlenim itibariyle ilişkilendirme ihtimali dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "Şekil+... ... " ibareli marka başvurusu ile davacıya ait " ..." ibareli tescilli markalar arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu,

taraf markalarındaki benzerlik nedeniyle ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davacının "..." ibareli tescilli markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı da oluşabileceğinden markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 maddesindeki iltibas /karıştırılma koşulunun oluştuğu, SMK'nın 6/5 maddesindeki tanınmışlık şartlarının ve SMK'nın 6/9 maddesi anlamında kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne,

2021-M-1708 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2019/115370 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "... ... " ibareli başvuru ile davacının itiraza mesnet "..." asli unsurlu markaları arasında "..." ibaresinin ortak olarak yer almasından kaynaklanan yüksek düzeyde görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunduğu, bu hali ile karşılaştırılan markalar arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu,

nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.10.2022 tarih ve 2021/2864 E., 2022/6882 K. sayılı kararında "..." ibaresinin, 06.09.2022 tarih ve 2022/4306 E., 2022/5521 K. sayılı ilamıyla "..." ibaresinin, 16.02.2021 tarih ve 2020/1819 E.,2021/1274 K. sayılı ilamıyla "... " ibaresinin, 03.02.2020 tarih ve 2019/2970 E., 2020/794 K. sayılı kararında "... " ibaresinin davacı şirketin markalarıyla benzer bulunduğu,

başvurudaki İtalyanca'da güzel anlamına gelen "..." ibaresi ile başvurunun tescil edilmek istendiği 11.sınıf emtia yönünden ayırt ediciliği bulunmayan İngilizce "kandiller,avizeler" anlamına gelen "..." ibaresinin başvuruyu davacı markalarından farklılaştırmaya yetmediği gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.