Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6434 K.2025/3903

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...+ ...” ibaresi için başvuruda bulunduğunu, bu başvurunun 09 ve 37. sınıflar bakımından “...” ve “...+...” markaları gerekçe gösterilerek reddedildiğini, müvekkilinin “...” markası yönünden kazanılmış hakkı ve gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkilinin ... ibareli markaları bulunmakla başvuru markası da sıra dışı, farklı olup markasındaki ayırt edici ve dikkat çekici olanın logo ve görsel unsur olduğunu, bu logonun “...” ibaresinin önünde bulunması nedeniyle konumu itibariyle öncelikli olarak şeklin algılandığını ve baskın nitelikte olduğunu,

müvekkili başvurusu ile itiraza gerekçe markaların farklı sınıfları kapsadıklarını ileri sürerek 2020-M-... sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu başvuru markasında belirgin olarak yer alan ... unsurunun, mesnet bir markadaki ... unsurundan farklı olduğu gibi diğer mesnet markada ise ... unsurunun yer almadığını, başvuru ve redde mesnet markaların ayniyet şeklinde kabul edilemeyeceği, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5/1-ç bendine göre mutlak ret sebebinin oluşmayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2020-M-... sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının başvuru markası ile başvurunun reddine mesnet gösterilen markalar arasında iltibasa neden olacak nitelikte benzerlik olmadığı iddiasına dayanan YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe 1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davalı vekilinin 98/.... sayılı "..." ibareli markaya dayalı temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5/1-ç maddesinde aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetlerle ilgili olarak tescil edilmiş ya da daha önceki tarihte tescil başvurusu yapılmış marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer işaretlerin marka olarak tescil edilemeyeceği düzenlenmiş olup marka tescilinde red için mutlak nedenlere ilişkin iki koşulun birlikte varlığı gerekmektedir.

Somut olayda dava konusu başvuru markası ile redde mesnet 2003/... sayılı "..." ibareli marka kapsamlarının 37. sınıf bakımından aynı/benzer mal/hizmetleri kapsadığı görülmektedir. Dava konusu başvuru markası ile ret gerekçesi 2003/... sayılı markadaki ortak unsur "..." ibaresi ayırt ediciliği yüksek bir ibaredir.

Başvuru markasında yer alan ... unsuru, başvuru markasını, redde mesnet 2003/.... sayılı markadan farklılaştırmaya yeterli olmayıp başvuru konusu markaya görsel ayırt edicilik katmamıştır.

Hal böyle iken başvuru markası ile redde mesnet 2003/.... sayılı markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.