Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6433 K.2025/4207

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirket'in “...” ve “...” ibarelerinden oluşan tescilli markaları bulunduğu gibi “...”, “...”, “..”, “.. ..” ibareli seri markalarının da bulunduğunu, müvekkiline ait “...” markası ile dava konusu 2018/.. sayılı “...” ibareli başvurunun tüm kelime unsurlarının aynı olduğunu ancak başvuruya yönelik itirazlarının Kurum tarafından reddedildiğini, müvekkilinin markalarında “...” ibaresinin çatı marka olduğunu, bu nedenle “...” ve “...” ibareli seri ve tanınmış markaları üzerinden değerlendirme yapılması gerektiğini, müvekkilinin ayırt ediciliği yüksek slogan markasının,

davalı başvurusunda yer alması sebebiyle davalı Şirket'e ait ürünlerin daha kolay hatırlanır olmasının haksız menfaate sebebiyet vereceğini, başvurunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek 2019-M-... sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile 2018/... sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin uzun yıllardır kimyasal ürünler sektöründe bilinen ve tanınan “...” markalarının sahibi olduğunu, davacıya ait “... ...” ve “...” slogan markaları ile müvekkiline ait “...”+şekil markası arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkili markasında müvekkilinin tanınmış şekil unsurunun yer aldığını, davacı markasında ise ön plandaki unsurun “...” ve logo unsurları olduğunu, taraf markalarının bu halleriyle benzer görülemeyeceklerini, davacıya ait markaların ayırt edici esas unsurun "..." ibaresi olduğunu,

taraf markaları arasında bütünsel açıdan karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının slogan markasının tanınmışlık kazanmadığını, müvekkili başvurusunun kötüniyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile daha evvel “...” şeklindeki bir slogan ile karşı karşıya kalmış tüketicinin, “...” şeklindeki bir slogan marka ile, aynı – aynı tür hizmetlerde karşı karşıya kaldığında, markalardaki görsel unsurların farklılığına rağmen her iki sloganın da aynı iktisadi kaynakça verilen hizmetler için kullanılan sloganlar olduğunu düşünebileceği, davalının davacı markalarından uzaklaşmayı sağlayacak asgari değişikliği yapmadan markasını tescil ettirmek istediği, davacı markasının ayırt edici niteliğe sahip olduğuna ilişkin mahkeme kararının mevcut olduğu,

böylesi bir ibare ile neredeyse birebir aynı şekilde oluşturulmuş sonraki markanın, davacı markası ile ilişkilendirilebileceği, benzer mal ve hizmet sınıfları yönünden davacının davasını ispat ettiği, davalı şirkete ait başvuru konusu markanın kullanılacağı benzer bulunmayan mallar ile davacı markasının kapsamındaki emtiaların birbirlerinden tamamen farklı nitelikteki mallar olmaları ve çok farklı ihtiyaçları karşılamaları nedeniyle aralarında herhangi bir bağlantı kurulmayacağı,

ortalama tüketicilerin davalı şirketin farklı mallarını ve farklı hizmetlerini satın aldığı veya kullandığı sırada bu malları davacının tanınmış olan "ev dekorasyon ve mobilya" ürünleriyle ve davacı şirketle ilişkilendirmesinin mümkün bulunmaması karşısında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6. maddesinin 5. fıkrasında tescil engeli olarak düzenlenmiş bulunan haksız bir yararın sağlanması,

markanın itibarına zarar verilmesi veya tescil için başvurusu yapılmış markanın ayırt edici karakterinin zedelenmesi gibi koşulların somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.