Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6471 K.2025/4129

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun süredir kesintisiz ve fasılasız olarak “...” markasını ürünlerinde kullanarak bu markayı tanınmış ve ayırt ediciliği haiz hale getirdiğini, bu tanınmışlığın onlarca karar ile de teyit edildiğini, davalı gerçek kişinin “...” ibareli marka başvurusunun müvekkilinin “...” esas unsurlu markalarıyla benzerlik taşıdığını, söz konusu ibarenin dava konusu edilen markada tek başına esas unsur olarak kullanıldığını, davalının asıl amacının yasayı dolanarak “...” markasının tanınmışlığından faydalanmak ve bu ibareyi kendi adına tescil ettirmek olduğunu,

davalının dava konusu edilen marka başvurusunu kötüniyetle yaptığını, müvekkilinin “...” ibaresinin gerçek hak sahibi olduğunu ve bu ibarenin aynı zamanda davacının ticaret unvanının kılavuz unsuru olması sebebiyle de korunması gerektiğini, müvekkilinin başvuruya itirazlarının davalı Kurum tarafından haksız reddedildiğini ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 07.07.2021 tarih ve 2021-M-5146 sayılı kararının iptaline ve davalı adına tescili talep edilen 2020/ .. sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı gerçek kişi vekili cevap dilekçesinde; davanın yasada öngörülen hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, dava dilekçesinde eksiklikler bulunduğunu, müvekkilinin 25 yıldır Türkiye ve dünya çapında bir çok sanat sergisinde eserleri sergilenen bir ressam olduğunu, dava konusu markada da ismi olan “...” ibaresini İngilizce’de “sanatçı” anlamına gelen “...” ibaresiyle birleştirdiğini, dava konusu edilen markanın kötüniyetle veya davacının markalarının tanınmışlığından faydalanmak için tescilinin istendiğinin ileri sürülemeyeceğini, davacının “...” ibareli markalarının süt ve süt ürünlerinde tanındığını,

halbuki dava konusu edilen markanın bu ürünlere ait sektörden çok farklı hizmetlerde tescil edilmek istendiğini, müvekkilinin sunduğu ürünlerin ortalama tüketicilerinin bilinçli olduğunu, bu durumun da markalar arasında karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını, davacının önceki kullanımlara dayalı gerçek hak sahipliği ve ticaret unvanına dayalı iddialarının taraflar çok farklı sektörlerde faaliyet gösterdiğinden haksız olduğunu, davacının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 6/7 ve 6/8 hükümlerine dayalı itirazlarını gerekçelendirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvuru markasının "..." ibaresini, davacı markasının ise "..." ibaresini içermesi karşısında başvuru ve davacı markasının ayniyet şeklinde kabul edilemeyeceği ve SMK'nın 5-1-ç hükmüne göre mutlak ret sebebinin oluşmadığı, davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/1 hükmündeki iltibasın olmadığı,

davacı tarafın "..." ibareli başvuru üzerinde SMK'nın 6/3 hükmü anlamında önceye dayalı kullanım ve gerçek hak sahipliğinin kanıtlanmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/4-5 hükümlerindeki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, davacı tarafın "..." ibareli başvuru üzerinde SMK'nın 6/6 hükmü anlamında ticaret unvanı dahil diğer fikri ve sınai mülkiyet hak iddiası kanıtlanmadığı, SMK'nın 6/7-8 bentlerdeki hususların (koşulların) somut olayda oluşmadığı,

dava konusu marka açısından SMK'nın 6/9 hükmü anlamında kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı gerçek kişinin "..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, zira davacıya ait markanın davalının başvurusu içerisinde aynen yer aldığı, "..." ibaresinin markaya yeterli farklılık sağlamadığı,

ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki marka arasında yanılgı yaşayabileceği, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği, yani markaları karıştırabileceği, bu nedenle de tarafların markalarının görsel,

anlamsal ve işitsel olarak benzer olduğu ve iltibas riski taşıdığı, dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerden davacının itirazına mesnet markaları ile davalının başvurusunun kapsamında bulunan hizmetlerin de aynı/benzer olduğu kanaatine varıldığı, öte yandan davacının “...” markasının gıda sektöründe tanınmış olduğu gerek dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu gerekse de emsal yargı kararları ile belirlenmiş ise de somut olayda SMK’nın 6/1 hükmünün somut olaya uygulanabilme şartları bulunduğu için tanınmışlık hususunun sonuca etkili görülmediği, ancak iltibası artıran bir neden olarak dikkate alındığı,

bu itibarla SMK 6/1 hükmünün somut olaya uygulanabilme şartları bulunduğu için davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi kanaat ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm tesis edilerek davanın kabulü ile 2021-M-5146 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2020/... sayılı "..." ibareli marka henüz tescil edilmediği için hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum YİDK kararının iptali ve davalı başvuru markasının tescili halinde hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.