Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6520 K.2025/3949

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1976 yılından itibaren “...” markası altında baharat ve yemek harç karışımları sektöründe faaliyet gösterdiğini, taraflar arasında imzalanan 03.04.2014 tarihli bayilik sözleşmesinin 2019 yılı Haziran ayı itibariyle sona erdiğini, taraflar arasındaki ticari ilişkinin sona ermesine rağmen davalının “...” ibaresini ve deve logosunu kullandığını, marka tescil başvurusunda da bulunduğunu, bunu üzerine ihtarname keşide ettiklerini, davalının cevabi ihtarname ile “iddiaları kabul etmediğini ve taleplerinin karşılanmayacağını” belirttiğini, logo ile ilgili olarak inhisari lisans haklarının bulunduğunu,

davalı şirketin kullanımlarla yetinilmeyerek müvekkilinin markaları ile ayniyet derecesinde benzerlik arz eden markaların tescili için başvuru yaptığını, davalının “ilk ...” ibaresini seçmesi ve deve logusunu kullanmasının kötüniyetini gösterdiğini, davalı eylemlerinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 6/9 hükmüne, basiretli tacir gibi hareket etme yükümüne ve dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek müvekkilinin tescilli ve inhisari lisans hakkı sahibi olduğu markalarına vaki tecavüzün tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, refini, tecavüz teşkil eden kullanımların ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının “...” esas unsurlu çok sayıda markasının 05, 29, 30, 35, 40, 43. sınıflarda tescilinin sağlandığı, dosya içerisindeki en eski tarihli marka tescil tarihi incelendiğinde 97/... numaralı “...” ibareli ve deve logolu markanın tescilli sahibi olduğu, yine bir çok markasında “...” markası ile birlikte deve logosunun kullanıldığı, ayrıca dava dışı ...'e ait 2015/27731 numaralı “... ...” ibareli deve logolu markanın da davacı tarafından sunulan 16.07.2016 tarihli marka lisans sözleşmesi ile kullanım hakkının davacı şirkete devredildiği,

gerek iş bu lisans sözleşmesi ile devredilen markalar gerekse davacının tescilli sahibi olduğu çok sayıda markalar incelendiğinde, davacının markalarının esas unsurunun “...” ibaresi ve bu ibare ile birlikte deve logosu olduğu, davalı şirketçe kullanılan “.. ... ..” ibaresi ve deve logosu üzerinde her ne kadar ticaret unvanı olan “.. ...” ibaresi bulunsa da bu ibarelerin küçük olarak yazıldığı, büyük ibarenin “.. ... ...” ibaresi ile deve logosu şeklinde olduğu, kullanımın hem şekil hem de fonetik yönden davacı markalarına çok benzediği,

ortalama tüketiciler nezdinde davalı iş yerinin, davacının bayisi veya yetkilisi olduğu izlenimini uyandırabileceği, bu şekilde de markalar arasında iltibas oluştuğu, tarafların ortak olarak yiyecek sektöründe (baharat) faaliyet gösterdikleri, baharat kelimesinin tanımlayıcılık içerdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı tarafından davacının “...” esas unsurlu markalarına yönelik tecavüzde bulunduğunun tespitine, davalı tarafından “... ...” ve “.. ... ...” şeklinde davacı markalarına yönelik tecavüz teşkil edecek kullanımda bulunmasının yasaklanmasına,

durdurulmasına önlenmesi ve refine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının delil olarak dayandığı lisans sözleşmesi adi yazılı şekilde düzenlenmiş ise de, davacının 2003/21145 numaralı “.. ... +...” ibareli markasının 10.08.2003 tarihinden itibaren baharat emtiasını içerir şekilde tescilli olduğu, markada şekil olarak deve figürü kullanıldığı, 2011/70966 numaralı “... .. +...” ibareli markanın da baharat emtiasını kapsar şekilde 29, 30 ve 31. sınıfta 07.09.2011 tarihinden beri davacı adına tescilli olduğu, davalının “... ..+..”, “... ... ..+ ..” ibareli kullanımlarının davacı markalarının emtia sınıfını kapsadığı,

davacının markaları ile iltibas teşkil ettiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, meni ile refi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.