Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6560 K.2025/3863

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin eğitim sektöründe "..." olarak bilindiğini ve tanındığını, davacı şirketin ticaret unvanının çekirdek unsuru da olan "..." ibareli seri markalarının ve "www.....com" alan adlı web sitesinin bulunduğunu, davalı gerçek kişinin “ ... + şekil” ibareli 2018/59984 numaralı marka tescil başvurusuna müvekkilinin itirazlarının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından nihai olarak reddedildiğini, davacının "..." ibareli markasının kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını, davalı gerçek kişinin “ ...” ibareli başvurusu ile davacı markaları arasında görsel,

işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğunu, taraf markalarının aynı/ benzer mal ve hizmetleri kapsadığını ileri sürerek 2019-M- 2287 sayılı YİDK kararının iptalini ve 2018/59984 sayılı markanın tescil başvurusunun tüm mal ve hizmetler yönünden reddine karar verilmesini, marka tescil edilmişse tescilin iptali ile sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu marka başvurusu ile davacı şirkete ait markalar arasında benzerlik bulunmadığını, taraf markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak farklı olduklarını, “ ...” markasının özgünce oluşturulduğunu, "..." ibaresinin İngilizce "çağ" anlamına geldiğini, jenerik bir ibare olduğunu, z,o,i, harflerinin davalının, eşinin ve annesinin adlarının baş harflerinden oluştuğunu, davalının çanta üretim ve satışı alanında faaliyette bulunduğunu, davacı tarafın markasının ise eğitim sektörü ile ilgili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ortalama tüketicinin taraf markalarını aynı anda ya da ayrı ayrı görmesi hâlinde bu markaların ilişkili markalar olduğunu sanma tehlikesi bulunmadığı, dava konusu marka ile davacının itiraza mesnet markalarının genel izlenim yönünden benzerlik taşımadığı, markaların ortalama tüketici nezdinde birbirlerinden ayırt edilebilecek derecede uzaklaştığı, sunulan belgelerin “...” ibareli markanın büyük bir coğrafyada, çeşitli reklam yatırımıyla tüketiciye ulaştırıldığı ve tanınmış olduğu yönünde kesin kanaat bildirmek için yeterli görülmediği,

bununla birlikte markalar arasında benzerlik bulunmadığı değerlendirildiğinden davalının '' ...'' ibareli markayı kullanmasının sonraki başvurunun tescili nedeniyle haksız bir yararın sağlanması, tanınmış markanın itibarının zarar görmesi ve tanınmış markanın ayırt edici karakterinin zedelenmesi sonuçlarının ortaya çıkmayacağı, davalının kötüniyetli davrandığına dair yeterli delil ibraz edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru kapsamında 9, 14, 16, 18, 25 ve 35. sınıf mal ve hizmetlerin bulunduğu, davacının itirazına ve davaya mesnet 2015/67407 sayılı "...

Eğitim Kurumları" ibareli markasının tüm mal ve hizmet sınıflarında tescil edildiği, buna göre taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü anlamında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, davacı markalarının asli unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, başvuruya konu markanın ise " ...+şekil" ibareli olup, tertip tarzı itibariyle öne çıkan " ..." ibaresinin asli unsur olarak kullanıldığı,

her ne kadar dava konusu başvuruda alt alta yazılmış " ..." ibaresini yarım daire biçiminde çevreleyen, güneş biçiminde stilize edilen, sarı renkte kısa ve uzun çizgilerden oluşan şekil unsuruna yer verilmiş ise de, tertip tarzı itibariyle şekil unsurunun tali konumda kaldığı, "..." ibaresinin davalı gerçek kişinin markasında da aynen asli unsur olarak kullanılmasının markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerliğe yol açtığı, davalı markasında "" ibaresinin de asli unsur olarak kullanıldığı görülmekte ise de bu ibarenin "..." ibaresine vurgu yaptığı, dolayısıyla vurgunun "..." ibaresi üzerinde toplandığı,

sonuçta dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, tanınmışlık ve kötüniyetli başvuru iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalılar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.