Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6623 K.2025/4205

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davanın davacısı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. TALEP

1.Asıl davada davacı vekili 10.09.2024 havale tarihli tavzih talepli dilekçesinde; müvekkilinin, davalıdan alacaklarının tahsili amacı ile öncelikle İstanbul Anadolu 18. İcra Müdürlüğü'nün 2016/5779 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlattığını, takip talebinde 1.322.080,22 TL alacağın takip tarihinden itibaren yıllık %18 faizi, icra giderleri ve avukatlık ücreti ile birlikte tahsilinin talep edildiğini,

borçlunun haksız itirazı nedeni ile davalı aleyhine açılan itirazın iptali davasının sonucunda “davalının İstanbul Anadolu 18. İcra Müdürlüğü 2016/5779 E. sayılı takip dosyasında itirazının 1.103.389,84 TL asıl alacak üzerinden iptali ile takibin bu tutar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %18 oranını aşmamak kaydıyla ... faiz yürütülmesine” şeklinde hüküm tesis edildiğini, takip talebi kapsamında istenen %18'lik orana gerekçeli kararda da yer verilmiş ise de davacının takip talebinde yer almayan “...” ibaresinin sehven yazıldığını,

bunun icra takip talebi ile açık çelişki meydana getirdiğini ileri sürerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 304. maddesi gereğince tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın “Hüküm” kısmının 1. maddesinde yer alan “...” ibaresinin hükümden çıkarılmasını ve “asıl alacağa takip tarihinden itibaren %18 oranını aşmamak kaydıyla faiz yürütülmesine” şeklinde tavzih kararı verilmesini talep etmiştir.

2.Asıl davada davacı vekili 30.09.2024 havale tarihli dilekçesi ile de gerekçeli kararın “Hüküm” kısmının 1. maddesinde yer alan “...” ibaresinin hükümden çıkarılması ile “asıl alacağa takip tarihinden itibaren %18 oranını aşmamak kaydıyla faiz yürütülmesine” şeklinde tavzih kararı verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.09.2024 tarihli ek kararı ile HMK’nın 305/2 hükmü kapsamında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılıp değiştirilemeyeceği, gerekçeli kararda açıkça neden ... faiz yürütüldüğünün belirtildiği, kararda bir yanlışlık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin hükmün tashihi talebinin reddine, 02.10.2024 tarihli ek kararla da davacı vekilinin sunduğu tavzih talebi ve davalı vekilinin tavzih talebine karşı sunduğu olduğu 17.09.2024 tarihli beyan dilekçesi incelenerek oluşturulan 26.09.2024 tarihli tavzih kararında aynı hususta karar verildiği gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, ek kararlar, asıl davada davacı vekilince istinaf edilmiştir.

III. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yıllık %18 oranını aşmamak üzere ... faiz uygulanmasına dair verilen kararın davacı tarafça istinaf edilmediği, kararda bir maddi hata olmadığı, tavzihe konu olabilecek, hükümde açık olmayan bir durum veya birbirine aykırı fıkralar bulunmadığı, davacının talep ettiği hususun ... süresi içerisinde başvuru ile olağan veya olağanüstü kanun yolları ile düzeltilecek hususlar arasında yer aldığı, yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça verilen hükmün değiştirilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, hüküm asıl davada davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup uyuşmazlık, davacının tavzih talebinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararın davacı tarafından istinaf edilmemesine göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.