Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/904 K.2024/9354

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin, ... ticaret unvanı ile 06.12.2017 tarihinde faaliyete başladığını, davacı şirketin ticaret unvanı da olan ... ibaresini ihtiva eden ... alan adını 20.11.2017 tarihinde, ... alan adını da 09.03.2018 tarihinde adına tescil ettirdiğini, ayrıca davacı şirketin markasını, 35, 37 ve 39. sınıfa dahil hizmetlerde adına tescil ettirmek üzere, Türk Patent ve Marka Kurumuna (TÜRKPATENT) 07.03.2018 tarihinde başvuruda bulunduğunu, başvurusunun 2018/23025 kodla işlem gördüğünü, davalının eskiden davacı şirketin ortağı olduğunu,

davalının hisselerini devir ettiği tarih olan 09.03.2018 tarihinde aynı gün davacı şirketin ticaret unvanı ve kullanmakta olduğu markası ile birebir aynı olan işaretini 6, 7, 9 ve 42. sınıflara dâhil mal ve hizmetlerde tescilini teminen TÜRKPATENT'e başvurduğunu, bu başvuru 2018/23675 kodla dosyalandığını, davalının iltibas yaratmak ve benzeri amaçlar ile ... markasını tamamen kötü niyetle adına tescil ettirdiğini ileri sürerek dava konusu davalı adına 2018 23675 numara ile tescilli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ile davacı tarafın marka tescil içeriklerinin farklı olduğunu, davalının marka başvurusunun hukuka uygun şekilde yapıldığını, marka yayını sırasında itirazların geldiğini ancak yapılan itirazların kabul görmeyerek davalı markasının tescil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının markası ile davalının markasının aynı harf kümesinden oluştuğu, harf kümesinin dizilişlerinin aynı olduğu, yazı karakterlerinin aynı olduğu, marka ile birlikte kullanılan dişli şeklindeki figüratif unsurun aynı olduğu, markaların okunuşlarının ve işitilişlerinin aynı olduğu, davacının “...” isimli markayı 27.03.2018 tarihinde 2018/23025 tescil numarası ile 35, 37 ve 39 Nice sınıflarında tescil ettirdiği, davalının ise “...” isimli markayı 12.04.2018 tarihinde 2018/23675 tescil numarası ile 6, 7, 9, 19 ve 42 Nice sınıflarında tescil ettirdiği,

davacının verdiği hizmetlerin kapsamı nazara alındığında, davalının 42. sınıftaki “mühendislik hizmetleri” bakımından markaların benzer olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf edilen ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununda 6, 7/1, 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.