Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/906 K.2024/4890

1- İlk Derece Mahkemesince, davalı kooperatifin 2008 yılı olağan genel kurul toplantısında peşin bedelli üye kabulü konusunda karar alındığı, davacı tarafından, davalı kooperatife tarihsiz üyeliğe kabul dilekçesi sunulduğu, kooperatif yönetim kurulunun 15/05/2010 tarihli 14 numaralı yönetim kurulu kararı ile davacının peşin bedelli üyeliğe kabulüne karar verildiği, kararın o dönem yönetim kurulu üyeleri tarafından imzalandığı, ilgili yönetim kurulu üyelerince imzaların kendilerine ait olduğunun kabul edildiği, anılan yönetim kurulu kararının geçerli bir karar olduğu,

mevcut delil durumu itibariyle ilgili yönetim kurulu kararının geçersiz olduğunun davacıya karşı ileri sürülmesinin mümkün olmadığından davacının peşin bedelli kooperatif üyesi olduğunun kabul edildiği, bilirkişi raporu ile davacının 1. ihtarname tarihi itibariyle borçlu olduğu tutarın 37.080,00 Türk Lirası olduğu dolasıyla ihtarnamede belirtilen borç ile gerçek borç arasında aşırı bir farklılık bulunduğu, bu farklılık nedeniyle ihtarnamenin ve dolasıyla ihraç kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının peşin bedelli üyeliğe kabulüne dair yönetim kurulu kararında imzası bulunan yönetim kurulu üyelerince imzaların kendilerine ait olduğunun kabul edildiği ve davacının peşin bedelli üye olduğu ve ihtarnamedeki borcun gerçek borcu yansıtmadığının tespit edilmiş olması nedeniyle de ihraç kararının yerinde olmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.