Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1437 K.2025/6434

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 1988 yılında kurulmuş birçok global saat üreticisine ev sahipliği yapan global bir şirket olduğunu, müvekkilinin Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde "..." markasının tescilli sahibi olduğunu, müvekkilinin öncelikli hak sahibi olduğunu, "..." markasının halihazırda Türkiye dahil yetmişten fazla ülkede bulunan ve uluslararası alanda her kesimden insanda büyük bilinirliğe sahip olan global bir marka olduğunu, ancak davalı adına tescilli 2015/.... tescil numaralı "...." ibareli markada, açık olarak müvekkili şirkete ait "..." ibareli markanın kullanıldığını,

bu marka kullanımının müvekkilinin markasının farklı bir serisi, alt veya üst sınıf başka bir markası olduğu yönünde intiba yarattığını ve davalının bu eyleminin müvekkilinin tescilli markadan doğan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2015/.... tescil numaralı ". ..." ibareli markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep etmiştir.

2.Karşı davacı dava dilekçesinde, asıl davada davacı mesnet markasının ayırt edici niteliği olmadığını, coğrafi işaret içeren bir marka olduğunu, markanın halk üzerinde malın coğrafi niteliği konusunda yanıltıcı etkiye sebebiyet verdiğini, karşı davalı saatlerinin üretim yerinin Kore olduğunu ancak markanın İsviçre’de yer alan bir şehir isminin okunuşu olması nedeniyle İsviçre saati olduğu yönünde yanıltıcı izlenim bıraktığını, karşı davalının kötüniyetli olduğunu, karşı davalı markasının ülkemizde kullanılmadığını ileri sürerek markanın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde, müvekkili markası ile davacı markalarının emtialarının birbirine benzemediğini, bu nedenle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığını, müvekkilinin marka görseli ile davacı marka görseli arasında herhangi bir benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin markasında esas unsurun " ...." olduğunu, müvekkilinin kötüniyetli olmadığını savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

2.Karşı davalı vekili cevap dilekçesinde, karşı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava açısından;

karşılaştırılan markaların bir bütün olarak bıraktıkları genel izlenime bakıldığında görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer oldukları, tescilli oldukları emtia sınıflarının da aynı olduğu,

markaların karıştırılabileceği, davalı markasının hükümsüzlük şartlarının gerçekleştiği, davacının hak sahibi olduğu "..." markasının bir bütün olarak esas ve ayırt edici unsuru olan "..." kelimesinin davalı tarafça " ..." şeklinde tescil ettirmesi karşısında tamamen davacı markasının uzun zamandan beri sektörde bilinirliğinden yararlanılmak amacıyla tescil ettirildiği, asıl markanın asli unsurlarının birebir tescil edilmiş olduğu, davalının davacı markasından haberdar olmadan tesadüfen aynı ibareyi tescil ettirilmesinin mümkün görülmediği, tescilin “kötüniyetli tescil” olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karşı dava yönünden ise, davacı/karşı davalı markası olan “...”un, İsviçre’nin “...” şehrinden esinlenilerek oluşturulduğu iddia edilmiş ise de söz konusu marka ve ilgili

Şehrin birebir aynı şekilde ifade edilmediği, yazım itibariyle farklılık bulunduğu, markanın birçok ülkede tescilli olduğu, Türkiye’de de 1998 yılından beri tescil koruması kapsamında bulunduğu ve ayırt edicilik kazandığı, dolayısıyla, coğrafi işaret içermesi, ayırt edici niteliğe haiz olmaması ve kötüniyet nedeni ile hükümsüzlük taleplerine ilişkin şartların mevcut olmadığı gerekçesi, kaldı ki dava konusu markalanın tescil edildiği tarihten itibaren 5 yıllık sürenin geçirilmesinden sonra huzurda bulunan davanın açıldığı ve sessiz kalma yoluyla hak kaybına ilişkin şartların mevcut olduğu gerekçesi ile karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu ... tescil nolu ..... başvuru numaralı) marka karşı dava tarihinden önce müddet olduğundan ve geçersiz hale geldiğinden bu marka yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm, davalı karşı davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşı davaya yönelik istinaf istemlerinin yerinde olmadığı, asıl dava bakımından davalı vekilinin istinaf istemlerinin incelenmesinde ise davalının dava konusu markayı tescil ettirmesinin “kötüniyetli tescil” olarak kabul edilemeyeceği, tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kötüye kullanılması yoluyla başkasının markasından haksız olarak yararlanmak veya gerçekte kullanılmayıp yedekleme, marka ticareti yapmak amacına ya da şantaja yönelik başvuru ve tescillerin kötüniyetli olarak kabul edilebileceği,

İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe yönünden düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl davada davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, asıl davada davalı - karşı davada davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl davanın konusu; davalı adına tescilli 2015/.... tescil numaralı " ..." ibareli markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini, karşı davanın konusu ise, davacı/karşı davalı adına tescilli ..... tescil numaralı "...." ibareli markaların kullanmama nedeniyle iptali ve hükümsüzlüğü taleplidir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.