Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1696 K.2025/6665

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

20. ve 35. sınıflarda müvekkili adına tescilli 2014/66687 sayılı "..." ibareli marka ile davalı şirket adına 20. ve 37. sınıflarda tescilli 2019/63280 sayılı "..." ibareli marka arasında karıştırılma ihtimalinin de içerecek bir benzerlik bulunduğunu, davalıya ait tescilli markanın müvekkilinin markasının ayırt ediciliğinin yüksek esaslı unsurlarını bire bir içerdiğini, davalı markasındaki "..." ibaresi esaslı unsur iken "..." ibaresinin yardımcı unsur niteliği taşıdığını, tarafların mobilyacılık sektöründe faaliyet gösterdiklerini, her iki tarafın da aynı müşteri kitlesini hedeflediğini,

davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davalının 2019/63280 tescil numaralı "..." ibareli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini, davalı eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinden durdurulmasına, 500,00 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminatın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığı, müvekkilinin ... ibareli markayı tescil ettirmiş ise de bugüne dek hiç kullanmadığını, o nedenle marka hakkına tecavüz ile haksız rekabet teşkil eden bir durumun söz konusu olmadığını, iş yeri ve tabelasında ve reklam broşürlerinde de bu ifadeye yer verilmediğini, kullanım olmadığında kötüniyetten de söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki işaretin ... unsurunu taşıdığı, anlamsal olarak "bir veya birden fazla olgun ağaç gövdesinin yanında veya dalları arasında inşa edilen, genellikle ahşaptan, iş alanı, yaşam alanı, oyun alanı, geçici ikamet gibi amaçlar için kullanılan evlere verilen ad” anlamına geldiği, söz konusu uyuşmazlık bakımından ise ... ibaresinin marangoz-mobilya sektöründe faaliyet gösteren işletmeleri çağrıştırdığı, bu nedenle de bu mal ve hizmet sınıfları başta olmak üzere ayırt ediciliğinin düşük olduğu,

her iki markanın da aynı ibareyi içerdiği ancak davalı markasının “...” kelimesini barındırması nedeniyle halk nezdinde “...” esas unsurunun baskın unsur olarak anlaşılacağı, “...” ifadesinin mobilya sektöründe faaliyet gösteren işletmeleri tanımlayan düşük ayırt edicilikte bir kelime olması nedeniyle markalar bir bütün olarak değerlendirildiği takdirde markaların telaffuzlarının benzerlik içermediği hükümsüzlüğü talep edilen markanın anlamsal, görsel ve işitsel olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) kapsamında aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer veya benzer olmadığı,

davalının marka başvurusunun kötüniyetli olduğuna ilişkin somut bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait 2014/66687 sayılı 20... . sınıflarda tescilli "..." ibareli marka ile davalı şirketin 2019/63280 sayılı 20... . sınıflarda tescilli "..." ibareli marka arasında SMK'nın 6/1 hükmü kapsamında telaffuz, anlam, biçim ve görsellik bakımından aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile durdurulması, davalı adına tescilli 2019/63280 sayılı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğü, sicilden terkini, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.