Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/2058 K.2025/5110

Taraflar arasında görülen davada mahkemece verilen kararı onayan Dairenin kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup görüşüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 28.05.1999 başvuru tarihli, 99/006808 sayılı "..." ibareli markanın yenilemelerle birlikte sahibi olduğunu, davalının ise 21.03.2005 başvuru tarihli, 2005/09459 sayılı “...” ibareli markayı davacının markasıyla iltibas yaratacak düzeyde benzer olarak adına tescil ettirdiğini, bunun yanında davalının, markasını tescil edildiği şekilde değil müvekkilinin markasına yanaşarak "..." şeklinde kullandığını, bu durumun müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2005/09469 tescil numaralı "..." markasının iptaline, hükümsüz kılınarak sicilden terkinine,

markaya tecavüz nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, maddi tazminat talebini 20.12.2019 tarihli dilekçesiyle toplamda 37.902,22 TL olacak şekilde artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iddiaya konu logonun müvekkili tarafından kullanılmadığını, "..." ibaresinin reklam dünyasında herkes tarafından kullanılan tasviri bir işaret olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizin 14.01.2025 tarihli, 2024/5712 E. ve 2025/67 K. sayılı kararı ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, Dairemiz ilamına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

IV. KARAR DÜZELTME İNCELEMESİ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalının adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile davacı adına tescilli markaya yapılan tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.